Yoksulluk, kira derdi ve azınlık bir Müslüman olarak sarsılan imanla boğuşuyorum – gerçek bir tavsiye lazım

Selamun aleykum ve rahmetullahi ve berekatuh, Genç bir Müslüman erkeğim ve gerçekten zor bir dönemden geçiyorum. İşini bilen alimlerden veya ümmetten kardeşlerden sahici konuşmalar duymaya ihtiyacım var. İngilizcem kusurluysa kusura bakmayın – idare edin. Kuran ve sünnet ışığında bir şeyleri anlamama yardımcı olacak birilerini umuyorum. Ailem aşırı fakir. Kelimenin tam anlamıyla hiçbir şeyimiz yok – ne arazi, ne birikim, ne altın, ne de mal mülk. 30 yılı aşkın süredir tek bildiğimiz kiracılık. Kendimi paralıyorum ama maaşım zorla kirayı ve temel gıdayı karşılıyor. Bu yüzden evlilik, yakalayamadığım bir hayal gibi geliyor. Kendime ait bir odam bile yok, eş getirecek bir ev desen hiç yok. İslam'da kocanın ev sağlaması gerektiğini biliyorum ama şu an imkansız görünüyor. İtiraf etmeliyim ki, konuşmacılar Hz. Muhammed'in (sav) nasıl “fakir” olduğunu anlatırken sinir oluyorum. Bence, ayrı odası olmasa da küçücük bir evin varsa bir güvencen var, yani bugünün standartlarında gerçekten fakir sayılmazsın. Üstelik Peygamber (sav) kendi evine sahipti. Evet, bir ay boyunca mutfakta ateş yanmadığı ya da yemek olmadığı söylenir. Ailem de o durumları yaşadı, boş mideyle. Ama arada büyük fark var: biz öyle sessizce bekleyemeyiz. Kirayı kimse boş ver demiyor. Ev sahibi parasını ister, vermezsek sokağa atılırız. Peygamber (sav) asla tahliye tebligatı ya da kira stresiyle uğraşmadı. Dünyevi açıdan bizim durumumuz daha beter. Yetmezmiş gibi, yaşadığım ülkede Müslümanlar ufacık bir azınlık – belki %9-10. Dinimizi yaşarken, mesela başörtü takmak veya helal yemek gibi, her gün ayrımcılık, gerginlikler ve engellerle karşılaşıyoruz. Azınlık olmak her şeyi zorlaştırıyor ve ezici yoksulluk insana çıkış yokmuş hissi veriyor. Sonra dönüp bakıyorum, körfezdeki bazı zengin Arap Müslümanlara – Suudi Arabistan, BAE, Katar – petrol parası, lüks arabalar, saraylar ve kolay hayatlar. Buna karşılık, Güney Asya, Güneydoğu Asya ve Afrika'daki aslında ümmetin çoğunluğunu oluşturan Arap olmayan Müslümanların çoğu kıt kanaat geçiniyor. Bizler sabahtan akşama köpek gibi çalışıp hâlâ temel ihtiyaçları karşılayamıyoruz. Bu durum aklımı ve imanımı karıştırıyor. Neden Allah Araplara bu kadar bol verirken Arap olmayan azınlıklara hiçbir şey bırakmıyor gibi görünüyor? Ben zenginler gibi bir saray ya da çok eş istemiyorum. Tek bir saliha eş ve küçük mütevazı bir ev istiyorum ki huzur içinde yaşayalım. Daha da kötüsü var. Buradaki bazı Hristiyan gruplar fakir Müslümanlara gelip gerçek yardım teklif ediyor: ev, para ve evlilik desteği – yeter ki din değiştirelim. Birkaç kişi sırf çaresizlikten İslam'dan çıktı. Onları tamamen yargılayamam çünkü mücadele gerçek – geleceksiz, evsiz, önyargılarla yüzleşerek ve tamamen yalnız hissederek yaşamak. Bazen Müslüman kalıp yokluk içinde ölmekle, sırf hayatta kalmak için İslam'ı terk etmek arasında seçim yapmak zorundaymışız gibi geliyor. Öğretileri biliyorum: Arabın Arap olmayana takva dışında üstünlüğü yok. Zenginlikle fakirliğin imtihan olduğunu biliyorum. Ama bu devasa uçurumu görüp, bazı zenginlerin fakir, esmer tenli Arap olmayanları küçümsediğini ya da alaya aldığını gördüğümde derinden yaralanıyorum. Ümmet bu hayatta unutulmuş hissederken, ahirette Allah'ın adalet getireceğine nasıl güveneyim? Allah sadece zenginleri ve Arapları mı umursuyor? Hâlâ imanıma tutunuyorum ama kalbim ağır. Her gün bir eş ve ev için dua ediyorum ama hiçbir şey değişmiyor gibime geliyor. Lütfen, şu konularda netlik istiyorum: - Yoksul bir azınlık Müslüman, refah içindeki Arap Müslümanlarla zorluk çeken ümmetin büyük kısmı arasındaki bu devasa farkı nasıl anlamlandırmalı? - Bu kadar acı, öfke ve şüphe hissetmem günah mı? - Sistem biz fakirlerin aleyhine işliyorken, bir erkek olarak evlilik ve ev için ne gibi pratik adımlar atabilir? - Umutsuzluğa düşmemek ya da dini bırakırsam yardım teklif eden yardım kuruluşlarının ağına düşmemek için imanımı nasıl korurum? Sadece ders kitaplarından ders vermek yerine, yoksul azınlıklara barınma ya da faizsiz evlilik desteği sağlayan – yerel ya da dünya çapında – herhangi bir Müslüman grup var mı? Allah'a karşı şikayetlenmeye çalışmıyorum. Sadece, kalbimde biraz huzurla imanımı sürdürebileyim diye dürüst cevaplar ve rehberlik istiyorum. Allah sizden razı olsun.