Allah'ın büyüklüğünü kavramaya çalışırken zihnim dönüyor

Bismillah, sadece sesli düşünüyorum burada… Hiçbir şey yokken var olan O – bunu söylemek bile çılgınca. 'Hiçlik' nedir zaten? Kimsenin yaratmadığı O. Kimsenin tasarlamadığı O. Hiç doğmayan O. Asla ölmeyen O. Her şeyin başlangıcını belirleyen O. Sonunu çoktan bilen O. Olan her şeyi gören O. Şu anda olan her şeyi gören O. Olacak her şeyi gören O. Kendimizden daha iyi tanıyan O. Nazarında bu tüm dünyanın hiçbir şey ifade ettiği – ama bizim için her şey gibi hissettirdiği O. Sonsuz uzayı yaratan ve onu genişletmeye devam eden O. Günah işlediğimizde bile bizi terk etmeyen O. İzni olmadan hiçbir yaprağın kımıldamadığı, hiçbir canlının yaşayıp ölmediği O. Bizi bu dünyaya yerleştiren O. Bizi geri getirecek olan O. Bize kendi ebeveynlerimizden daha fazla merhamet gösteren O. Ellerinde tüm bir galaksinin muhtemelen bir kum tanesinden daha az olduğu O. Düşünebileceğimiz her şeyden daha büyük olan O. Hepimiz Allah hakkında bir zihinsel imge taşıyoruz, değil mi? Nasıl olabileceğine dair. Benim için, her denediğimde, gözlerimin ve beynimin kaldıramayacağı ezici bir ışık gibi. Dürüst olmak gerekirse, şu anda O’nu yüz yüze görsem, şoktan çöküp kalırdım – gördüğümü işleyemezdim. O’nu düşündüğümde, huşu, korku ve saf mutluluk hepsi birbirine karışmış halde hissediyorum. Bu dünyada hiçbir şey size bu üç duyguyu aynı anda vermez. Sadece O’nun orada olduğunu bilmek – Yaratıcımız, Rızık Verenimiz, Yargıcımız – hayatımdaki her endişeyi unutturacak bir huzur getiriyor. Allah'ı gerçekten gözünüzde canlandırabilir misiniz? Yani, O’nu gerçekten hayal edebilir misiniz?