Evlilikle İlgili Fikirlerim Çok Seçici mi, Yoksa Sadece Önemli Olan Şeylerde Dirençli miyim?

Assalamu aleyküm millet. 29 yaşındayım, Dakka, Bangladeş'tenim, orta sınıf bir ailede büyüdüm, İngilizce eğitim verdim. Ailem neredeyse 10 yıldır bana bir koca arıyor, ama hep duvarlara tosluyoruz-ya değerler uyuşmuyor, ya da ailem, Allah razı olsun, kötü niyetli insanlar tarafından kandırılıyor. Biraz kendimden bahsedeyim: 12 yıldır niqab takıyorum, elhamdülillah, ve İslam'ı erken yaşta ciddiye aldım. Niqabıma bağlı kalmak ve mahrem olmayanlarla sınırları korumak kolay olmadı, özellikle kendi ailemden gelen tepkilere rağmen. Ama Allah rızası için sıkı tutundum ve evlilik için bundan vazgeçmek söz konusu değil. Erkek arkadaşlarla veya ilişkilerle asla uğraşmadım-hep tek adamlık bağlılık peşindeydim. Akrabalar ve çöpçatanlar aracılığıyla gördüğümüz teklifler? Açıkçası, birçoğu moral bozucuydu. Bazı erkekler on yaş daha büyüktü, dini pek umursamıyorlardı ve nikahtan sonra niqabı bırakmamı istiyorlardı. Diğerlerinin ürkütücü sosyal medya geçmişleri vardı-müstehcen modelleri takip ediyorlardı, bu beni hasta etti. Birkaçı sınırı aşıp bir kadın akrabamdan numaramı alıp iğrenç mesajlar attı. Sonra bir de ailemizin evi gibi mali durumumuza göz dikenler vardı, belki evlilik yoluyla nakit desteği umuyorlardı. Ailem medrese geçmişi olan kardeşlere bile baktı, ama yaş beklentileri, eğitim, yaşam tarzı ve genel enerji açısından sürekli boşluklar çıkıyordu. Bir şeye yöneliyorum: benim gibi İngilizce eğitimli bir koca. Diğer yolların daha az olduğunu düşündüğümden değil-sadece kardeşlerim, kuzenlerim ve takıldığım çoğu insan aynı ortamdan, bu yüzden benzer okul ve kültürel deneyimlerin sohbeti ve bağ kurmayı kolaylaştıracağını düşünüyorum. Diğer şeyler uyuştuğunda bu konuda gevşemeyi denedim, ama zihniyetlerimiz ve hayata bakış açılarımız çok farklı çıktı. Şu anki halime gelince, bazı küresel İslam enstitüleriyle Kur'an çalışmalarına dalıyorum-bilgi edinmek ömür boyu süren bir yolculuk, inşallah. Ayrıca kadınlara İslam öğretiyorum ve bunu sürdürmeyi, hatta belki bir gün kız kardeşler için bir öğrenme merkezi açmayı hayal ediyorum. Peki, bir kocada ne istiyorum? Süper zengin, çok yakışıklı ya da sadece yüzüne dindar görünen bir adam değil. Beklentilerim oldukça mütevazı: Beş vakit namazını düzenli kılan bir adam. Helal, makul bir işi olan bir kardeş-orta sınıftan geliyorum, aynı seviyede olması bana yeter. İslami kurallara saygı duyan, pratikte kusurlu olsa bile. Karakter ve ahlak çok önemli-yumuşaklık, duygusal zeka, sabır, güzel tavırlar. Kabalık, çabuk sinirlenme veya sert enerji olmamalı. Dürüst, şefkatli, cömert ve herkese, parasına veya statüsüne bakmaksızın iyi kalpli. Kadını kendisinin veya ebeveynlerinin hizmetçisi olarak gören misojinist tipte değil. Niqabımı destekleyen ve İslami öğrenim ve öğretim işime tezahürat yapan bir adam. Gerçek bir dostluk ve duygusal bağ kurabileceğim bir yol arkadaşı-tamamen açık olabileceğimiz, sürekli yargılanma korkusu olmayan. Rahatça sohbet eder, kahkahalara boğulur, zor zamanlarda birbirimize destek olur ve birbirimizin sığınağı oluruz. Birbirimizin dinini yükseltmek, Allah'a yaklaştırmak ve İslam ruhuyla dolu bir ev yaratmak isterim. Kayınvalidelere gelince: Gelecekteki kocamın ebeveynlerine saygısızlık etmek gibi bir planım yok. Gerçekten sıcak bir bağ istiyorum, onlara nazik davranmak ve elimden geldiğince yardım etmek. Ama gelinin kayınvalidesine köle gibi hizmet etmesi gerektiği o desi geleneğini destekleyemiyorum. Sevgi ve özgür irademle onlara hizmet etmekten mutlu olurum, ama bir eş olarak değerimi ölçen zorunlu bir görev olarak değil. Ve evlendikten sonra pratik bir Müslüman'a 'dönüştüreceğim' birini aramıyorum. Daha ziyade, Allah'la zaten bir bağı olan ve temel dini anlayışımı paylaşan bir adamla evlenmek isterim-birlikte daha iyi büyüyebiliriz. Sorun şu ki ailem çok seçici olduğumu düşünüyor. Bu kutuları işaretleyen bir adam bulmanın hayal olduğunu söylüyorlar ve 'normal' bir adamla evlenip onu sonra yavaşça İslam'a yönlendirmemi söylüyorlar. Bu bana doğru gelmiyor. On yıllık başarısızlıktan sonra, merak etmeye başladım: gerçekten yanlış mıyım, yoksa kim olduğum ve istediğim evlilik için anahtar olan şeylerde direnmek mi? Dürüst düşüncelere açığım-standartlarım çılgınca mı? Benzer eğitim geçmişini tercih etmek saçma bir engel mi? Evlilikten sonra değişime güvenmek yerine zaten pratik yapan birini istemekle deli miyim? Bu özellikler gerçekçi değil mi? Hiç kimsenin mükemmel olmadığını biliyorum, kendim dahil. Sadece temelleri benimkine uyan bir ruh arıyorum, ki sakin, saygılı, İslam temelli bir hayat kurabilelim. Bana gerçek konuşmanızı yapıştırın, canımı acıtsa bile. (Kelimelerimi biraz toplamak için bir araç kullandım.)