Ailemi, beni kontrol ettikleri ve İslam'ı doğru şekilde yaşamamı engelledikleri için yetkililere bildirdim

Selam herkese. Hayatım boyunca ailemle büyüdüm ve her şeyi normal sanırdım. Ama yaşım ilerledikçe ne kadar berbat olduğunu fark etmeye başladım. Beni cezalandırır, bağırır, tehdit ederlerdi-psikolojik ve fiziksel olarak. Anonim bir yardım hattını arayıp hikayemi paylaştım, sonra da tam kimliğimi verdim, bu da yasal olarak yetkililerin devreye girmesi gerektiği anlamına geliyordu. Hepimiz Müslüman doğduk ama İslam'ı doğru şekilde yaşamaya çalıştığımda kızıyorlar. Annem başörtüsü takmaz, Ramazan ya da birisi vefat etmedikçe namaz kılmaz. Babam ise hiç pratik yapmaz-içer, sigara içer, bize kötü davranır, aklına ne gelirse. Kafa karıştırıcı: Annem Umre'ye gitmemi istedi, bu yüzden beni bir süpermarkette işe soktu, orada domuz eti, alkol, tütün ve piyango bileti satmak zorundaydım. Kasada oturuyordum. Orada çalışmayı hiç istemedim ama Umre'ye gitmek istiyordum. Ona işin haram olup olmadığını sorduğumda patladı ve bana bağırdı. Abimi de olaya dahil etti-o da pratik yapmaz-ve müzik veya işin haram olup olmadığını sormaya devam edersem beni yumruklamakla tehdit etti. Küçüklüğümden beri böyle sorular soruyorum, özellikle Umre öncesi İslam'a yakınlaşmaya çalışıyordum. Sonunda gittiğimde kendimi suçlu hissettim. Doğru düzgün nasıl namaz kılınacağını bile bilmiyordum. Annem bana haram bir işte çalıştırdı ve içimden bir ses bunu gösteriş için yaptığını söylüyor, çünkü aylar önce yine Dubai'ye gitsek mi diye sormuştu. Ne zaman konuyu açsam abarttığımı söylüyor. Bana vurdular, boğazımı sıktılar, telefonumu parçaladılar, morluklar bıraktılar-ama hepsini inkar ediyorlar. Artık dayanamadım, bu yüzden bir yardım hattını aradım. Yerel yönetimi devreye soktular. Bir toplantı sırasında ailem beni 20 kez aradı. Bir devlet çalışanı dinlerken açtım ve abim hemen eve gelmemi emrediyordu. Ne kadar tehditkar ve kontrolcü olduğunu duydular. Ben o işi zaten bırakmıştım ve ailem çok sinirliydi. İşi bırakırsam evlatlıktan reddedileceğimi, ne olursa olsun çalışmaya devam etmem gerektiğini söylediler. O aramadan sonra eve dönemedim. Hükümet polisi devreye soktu; beni sorguladıktan sonra ailemin evine gittiler. Mesaj ve arama yağmuruna tutuldum. Onları görmezden gelmem söylendi ve kendimi çok kötü hissettim çünkü İslam'da aile bağlarını koparmak büyük günahtır. Yetkililere her şeyi anlattım. Annemle babam bir keresinde camide çok fazla kaldığım için bana bağırmıştı. Onların yanında ibadetimi güven içinde yapabildiğimi hiç hissetmedim, bu yüzden sabah namazını gece herkes uyurken kılardım. Şimdi bir arkadaşımda kalıyorum-Müslüman değiller ama kendimi kendi Müslüman ailemden daha çok umursanmış ve onlara daha yakın hissediyorum. Bağları koparmaktan suçluluk duyuyorum ama kimseyle iletişim kuramayayım diye SIM kartımı bile iptal ettirdiler, böylece sürünerek geri döneceğimi umdular. İki arada bir deredeyim-yanlış bir şey yapıyormuşum gibi hissediyorum ama aynı zamanda yapmıyormuşum gibi. İslam'ı hak ettiği gibi yaşamamı istemiyorlar. Müzikten, danstan, boş konuşmalardan kaçındığım için üzülüyorlar, hâlbuki onların tek yaptığı dedikodu, müzik dinlemek, beni başkalarıyla kıyaslamak ve nefret ettiğimi bildikleri şeyleri gündeme getirmek.