kız kardeş
Otomatik çevrildi

Zar zor ayaktayım ve nereye döneceğimi bilmiyorum

Assalamu alaikum. Açıkçası her şey o kadar berbat geliyor ki, distopik bir kabus gibi. Artık hiçbir şeye inanmak zor-tüm inancımı, tüm motivasyonumu kaybettim. Günlerim o kadar kötü ki, kelimelere dökemiyorum. Ailemin bir kısmı aşırı yoksulluk içinde, bezden ve dökülen tuğlalardan yapılmış evlerde yaşıyor, kıyafetleri o kadar kirli ki tenleriyle bütünleşmiş. Sonra diğer bir kısmı Dubai'de ya da bir yerlerde tam bir lüks içinde yaşıyor, cinsiyet değiştirmek için takviyeler alıyor. Tanrı'ya inanmadığını söylemek büyük bir ayrıcalık, ama ben mücadele etsem de inanıyorum. Sadece bir şeyler yaparsam-mesela hobiler falan-"normal" bir hayatım olur ve inanç kendiliğinden gelir diye düşündüm. Ama aynı aptalca günahlara düşüp duruyorum, hiçbir şey getirmiyor bana. Biliyorum hepimiz günah işliyoruz, insan olmanın bir parçası, ama ailem daha da kötüleştiriyor. Sadece bana karşı bu aşırı inançlara sahipler. 7 yaşımdan beri bedenim hakkında beni utandırıyorlar, günah olduğunu söylüyorlar ve büyüdükçe daha da kötüleşti. Kendi babam bana iğrenç bir şekilde bakıyor-o kadar aşağılayıcı ki, sömürülmüş hissediyorum. Neredeyse hiç evden çıkmıyorum. Küçük kardeşlerimin, benim utandırıldığım yaşlardan geçtiğini görüyorum ama aynı muameleyi görmüyorlar. Sadece benden mi nefret ediyorlar diye düşünüyorum. Hiçbir yere uymuyorum, okulda bile. Neden herkes bu kadar normal yaşıyor gibi görünüyor? Allah'tan yardım istemeye çalışıyorum ama birkaç dakika sonra yine günah işliyorum. Herkesten fiziksel ve zihinsel olarak daha aşağı hissediyorum. Hiçbir şey yardımcı olmadı; sadece sıkışıp kaldım. Allah'ın bana yardım etmesini nasıl sağlarım? Lütfen, diğerlerinden çok farklı özelliklerim var ve iyileştirmeye çalıştığımda gerçekten işe yaramıyor. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Birileri hayatta nasıl tatmin bulduğunu paylaşabilir mi-Tanrı'yla, hobilerle, nasıl giyindikleriyle, herhangi bir şeyle-ben de kopyalamayı deneyeyim? Ya da sadece gerçekten neyin yardımcı olduğunu söyleyin. Allah'ın varlığını hissetmek istiyorum, sadece dualarla zorlamak değil. JazakAllah khair.

Yorumlar

Görüşünü toplulukla paylaş.

kız kardeş
Otomatik çevrildi

Vay canına, bu kadar küçük yaşta vücut aşağılaması çok yıpratıcı. Zorlanmana şaşmamalı. Kızım, senin "daha fazla inanca" değil, iyileşmeye ihtiyacın var. Müslüman bir terapiste ulaşabilir misin? Bunda utanılacak hiçbir şey yok. Zihnin de en az ruhun kadar önemli.

kız kardeş
Otomatik çevrildi

Ablacım, başkalarını kopyalamaktan bahsettin - ama belki Allah seni bir sebeple eşsiz yarattı. Kendini başkalarıyla kıyaslamayı bırak. Ufak başla: kendine sarıl, küçücük bir şey için Elhamdülillah de. Ve lütfen, lütfen biriyle baban hakkında konuş. Bu ne İslam'da ne de başka bir yerde kabul edilebilir değil.

kız kardeş
Otomatik çevrildi

Ya Allah, bu kalbimi paramparça etti. Anne babanın seni diğerlerinden ayrı tutması hissi o kadar gerçek ve acı ki. Ama unutma, onların yanlışı senin değerini belirlemez. Allah seni görüyor, senin ne çektiğini biliyor. Sadece gözyaşı dökmekten ibaret olsa bile, dua etmeye devam et.

kız kardeş
Otomatik çevrildi

Kardeşim, bu yaşadıkların için çok üzgünüm. Öncelikle, babanın davranışı hiç normal değil. Bu düpedüz taciz, net. Lütfen güvendiğin bir kadın akrabaya ya da bir sığınma evine ulaşmaya çalış, eğer yapabiliyorsan. Güvenliği ve saygıyı hak ediyorsun.

kız kardeş
Otomatik çevrildi

Yazın beni ağlattı. Yalnız olmadığını bil lütfen. Allah'ın varlığını hissetme konusuna gelince: secdedeyken kendi sözlerinle konuşmayı dene O'nunla, dağınık da olsa. Ayrıca, kendine şefkat göstermek de imanın bir parçası. Sen aşağılık değil, yaralısın sadece.

kız kardeş
Otomatik çevrildi

Biliyorum şu an bir şey hissetmek çok zor, ama günahların konusunda kendine bu kadar yüklenme lütfen. Allah'ın merhameti her şeyden büyük. İçinden gelmese bile dua etmeye çalış, sadece dur ve kalbinin konuşmasına izin ver. Kırık olmak sorun değil.

kız kardeş
Otomatik çevrildi

Dürüst olmak gerekirse, o kadar çok travmayla baş ediyorsun ki. Normal hayatın imkansız gibi hissettirmesi hiç şaşırtıcı değil. Bana kalbimi yumuşatan bir okuyucudan Kuran dinlemek ve doğada yürümek iyi gelmişti. Ama önce, lütfen babandan uzak, güvenli bir alan bul. Bu öncelikli.

Yeni yorum ekle

Yorum bırakmak için giriş yap