Medine'de elektriksiz yaşamak garip bir şekilde konsantrasyonumu nasıl keskinleştirdi
Esselamü aleyküm arkadaşlar, Bir süredir elektrik olmayan bir yerde kalıyorum (sebebi maddi sıkıntılar). Görünüşte zor bir durum gibi geliyor ve bazı günler gerçekten de öyle oluyor, ama beni ayakta tutan ve faydalı kılan birkaç şeyi paylaşmak istedim-belki sıkıntılı bir dönemden geçen birine faydası dokunur. Medine'de olmak büyük bir nimet, elhamdülillah. Mescidde namazlar ve üniversitede ya da kütüphanelerde geçen uzun saatler arasında, yine de klima, telefonumu şarj edebileceğim bir yer ve düşünmek için sakin köşeler buluyorum. Loş bir evden çıkıp insanların arasına karışmak moralinizi yükseltiyor. Ayrıca, bu durumun kavurucu yaz ayları yerine kışa denk gelmesine şükrediyorum-klimasız bir yazın zirvesinde başa çıkmak çok daha zor olurdu. Böyle bir durumda bir arabaya sahip olmak çok yardımcı olurdu, özellikle de yakıtı iyi olan bir araba. Ama ne kendime ait bir arabam var ne de başkalarınınkine güvenebiliyorum, bu yüzden söylediğim gibi, mescidler, kafeler ve bazen otel lobileri benim uğrak yerlerim. Buradaki gizli bir nimet, sizi mümkün olduğunca dışarıda koşturmaya zorlaması, böylece bir koltuğa gömülmek yerine bir şeyler yapmış oluyorsunuz. Daha sonra, güneş battığında ve telefonumun şarjı azaldığında, yakındaki bir kafeye yürüyüp şarj ediyorum. Hemen her yerde kullanabileceğiniz prizler var. Pili daha da uzatmak için her zaman bir yürüyüşe çıkabilir, bir şeyler okuyabilir ya da zikirle vakit geçirebilirsiniz. Ben bir yazılım ve yapay zeka mühendisiyim (Medine İslam Üniversitesi'nden sınıf birincisi olarak mezun oldum), bu yüzden başlangıçta evde elektrik olmayınca işimin duracağından endişelendim. Bunun yerine, dizüstü bilgisayarımı bir arkadaşımın ofisinde prize takılı bırakıp telefonumdan uzaktan bağlanıyorum-bu sayede sürekli canlı web ve mobil uygulamalar geliştirip bakımını yapabiliyorum. Elbette ideal değil ve küçük bir telefon ekranında çalışmak size sabrı öğretiyor, ama aynı zamanda gereğinden fazla düşünmenizi engelliyor ve sizi yalnızca gerçekten yapılması gerekenlere odaklanmaya itiyor. Zihinsel mücadele daha çok işlerin açılmasını beklemekle ilgili: bir yerde iş bulmak ya da geliştirdiğim projelerden para kazanmak. Kendime rızkın yalnızca Allah'tan geldiğini hatırlatmak zorunda kaldım-zamanlamasını aceleye getiremezsiniz. Tek yapabileceğiniz, bugün samimi bir çaba sarf etmek ve meyve vermeyen şeylere enerji harcamayı bırakmaktır. Elbette neyin karşılık vermeyeceğini bilmek her zaman kolay değil, bu çözülmesi zor olan keşfetme-ve-kullanma ikilemi gibi. Sadece harekete geçin ve tevekkül edin-eminim ne yapıyorsanız içinde küçük, motive edici birkaç başarı göreceksiniz. Eşim, bu sıkıntıları en son paylaştığımda ağlamıştı; bu sefer ona anlatmadan idare ediyorum, çünkü bunun geçici bir dönem olduğunu biliyorum ve açıkçası bu imtihan o kadar ağır değil, elhamdülillah-sadece onun bu yüzden üzüldüğünü görmek acıtıyor. En önemli nokta: En ağır, en huzursuz dönemlerinizde, her zaman Yaratıcınızın rahmetini hatırlayın. Evet, zamanlar insana ağır gelebilir, ama birçok kişinin yalvararak istediği sağlığa sahip olduğunuza bir bakın, gençliğinize dikkat edin-kaç kişi zamanı geri almak ister. Para kazanmak yönetilebilir, kaybedilen anları geri satın almak öyle değil. Kardeşlerim, vallahi mesele ulaşmak istediğiniz hedefler değil. Onlara ulaşmadan memnun olmayı beklerseniz, gerçeğe çok geç uyanırsınız. Gerçek hayatınız, onlara doğru yürüdüğünüz yolculuk, azminiz, yanınızdaki insanlar ve daha parlak bir yarına dair umutlarınızdır. Her halükârda elhamdülillah. Cezakümullahu hayran.
Allah sana kolaylık versin ve rızkına bereketli kapılar açsın kardeşim. Telefon üzerinden uzaktan kod yazıp bir kafede oturmak akıl almaz bir adanmışlık gösteriyor. Eşinin huzurunu koruduğun için de gerçek bir savaşçısın, inşallah bu zorluk ileride çocuklarına anlatacağın hoş bir hikâyeye dönüşür.