Şüpheden kesinliğe: İslam'a dönüş yolculuğum

Selamun aleyküm, kardeşlerim. Hayatımı değiştiren kişisel bir şeyi paylaşmak istiyorum. Yıllarca büyük bir soruyla boğuştum: Ya İslam sadece insanların uydurmasıysa? Her şeyden şüphe ettim, hatta Kur'an'dan bile. Gerçekten Allah'tan mıydı yoksa insanlar tarafından mı yazılmıştı? Bu şüphe beni yerken hayatım da altüst oluyordu. Kumar ve pornografiye bulaştım, mutluluk ararken sadece boşluk buldum. Bir kırılma noktasına geldim. Duvarlar üzerime geliyor gibiydi. Bu yüzden bu işi bir kere ve tamamen, dürüstçe ve ciddiyetle çözmeye karar verdim. İki rekat namaz kıldım ve dua ettim: "Ey Yaradan, eğer varsan beni hakikate ilet. Bana gerçek olanı göster, istediğim şey olmasa bile." Sonra çok köklü bir şey yaptım. 100 günlüğüne çöle gittim, sade yaşayıp koyun güttüm. İnternet yok, dikkat dağıtıcı yok, günah yok. Sadece ben ve düşüncelerim. Düzenli namaz kılmaya, zikir çekmeye, Allah'la sanki tam karşımdaymış gibi konuşmaya başladım. Bir gün Kur'an'ı açtım ve Bakara Suresi'ni okudum. Ve gözyaşlarına boğuldum. Sadece birkaç damla değil-hıçkıra hıçkıra ağlıyordum. Sanki bir kitap okumuyordum; Yaradan'ımın huzurunda duruyordum ve her ayet doğrudan kalbime dokunuyordu. Uzun zamandır bana musallat olan şüpheler erimeye başladı. Gizli bir argüman bulmadım; sadece yanlış yerlerde aradığımı fark ettim. İslam doğru. Allah gerçek. Kur'an bir insan icadı değil. Kanaatle geri döndüm. Elhamdülillah, kaybolduğum dönem beni hakikati samimiyetle aramaya itti. Kumar, porno, boşluk-hiçbiri ihtiyacım olanı vermedi. Ama samimi olarak Allah'a döndüğümde her şey değişti. Herkesin aynı deneyimi yaşayacağını söylemiyorum ama bu benim hikayem. Şüpheyle başladım, Allah'tan hidayet istedim, çöle gittim ve bir mümin olarak geri döndüm. Elhamdülillah.