Yıllarca süren zorluklardan sonra kaybolmuş hissediyorum: Dua yeterli mi?

Selamün aleyküm. Yaklaşık üç yıl önce İslam'ı seçtim ve o zamandan beri hayat bir imtihandan diğerine koşuyor. Okulu bırakmak zorunda kaldım, dini taahhütler yüzünden olası bir evlilik suya düştü, düzenli iş bulmak hep zor oldu ve daha bir sürü başka zorluk yaşadım. Bu sürenin çoğunda namazlarımı aksatmadan kıldım ve imanımı güçlü tutmaya çalıştım. Ama son zamanlarda her şey çok ağır geliyor. Hatta İslam'dan çıkmayı bile düşündüm; istediğimden değil, Müslüman olmaya layık olmadığımı hissettiğimden ve bazen gerçekten Allah'ın beni terk ettiğini düşündüğümden. Şunu merak ediyorum: Yıllarca aralıksız süren zorluklardan sonra Allah tarafından terk edilmiş hissetmek normal mi? Ve namaz tek başına gerçekten yeterli mi? İmamlarla ya da diğer Müslümanlarla konuştuğumda genelde tavsiye "sadece dua et, Allah'a güven ve gerisini O'na bırak" oluyor. Namazın ve tevekkülün çok önemli olduğunu biliyorum ama üç yıllık mücadeleden sonra başka ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Namazla birlikte başka şeyler de yapmam gerekir mi? Uzun süreli zorluklarla başa çıkma konusunda bir şeyleri mi kaçırıyorum? Beni en çok korkutan şey, namaz sırasında çoğu zaman tamamen hissiz olmam. Allah'a yakın hissetmiyorum, oysa hissetmem gerektiğini düşünüyorum. Bazen namaz kılıyorum ve hiçbir şey hissetmiyorum. Bu, imanımın zayıf olduğu anlamına mı gelir, yoksa ruhsal olarak tükenmiş ve hissizken de imanınız olabilir mi? İmtihansız bir hayat beklemiyorum ve Müslüman olmanın her şeyin kolay olacağı anlamına gelmediğini biliyorum. Sadece zorluklar bitmek bilmezken ve namaz durumumu ya da içimdeki hisleri değiştirmiyor gibi görünürken ne yapacağımı anlamıyorum. Kaybolmuş hissediyorum ve benim durumumdaki birinden İslam'ın ne beklediğini, sadece daha çok dua et demekten öte bir cevap gerçekten bilmek istiyorum.