Bitkinim ve umudumu kaybediyorum ama imanıma tutunmaya çalışıyorum

Esselamu aleyküm, nasıl başlayacağımı bile bilmiyorum. Sanki bu dünyada boğuluyorum ve her şey kelimelerle anlatılamayacak kadar ağır geliyor. Her şeyi bitirme düşünceleri aklıma sürekli sızıyor ama sonra hatırlıyorum-ya bu beni daha kötü bir yere koyarsa? O korku beni durduruyor, elhamdülillah, ama acı gitmiyor. Şeytanın kulağıma fısıldadığını hissediyorum, beni aşağı çekmek için her zorluğu kullanıyor. Yıllardır namaz kılıyor ve bağlı kalmaya çalışıyorum ama çok yorgunum. Bazen bu hayatta bana huzurun yazılıp yazılmadığını ya da sadece her günü sürüklenerek mi geçireceğimi merak ediyorum. Net bir sorum yok, sadece bunu bir yere dökmem ve bu karanlık yerde bulunan herhangi birinden belki bir şeyler duymam gerekiyordu. Ruhunuz bu kadar paramparça olduğunda inancınızın dağılmasını nasıl engelliyorsunuz?