İnancını keşfetmekte olan biri olarak, İslam'a karşı derin bir çekim hissettim ama birkaç engelle karşılaşıyorum

Selamün aleyküm herkese, umarım hepiniz iyisinizdir. Bu biraz uzun olabilir, o yüzden okuyup düşüncelerini paylaşan herkese şimdiden teşekkür ederim. Kur'an'ı okumaya devam ediyorum, bu yüzden bazı sorularım biraz temel gelebilir-lütfen anlayışla karşılayın. Biraz arka plan vermek gerekirse: Bir süredir Budist öğretilerini takip ediyorum ve genelde onda huzur buluyorum. Son zamanlarda, yine de, bazı şüphelerim depreşti. Ramazan boyunca, birkaç kez kardeşlerimle ve kızkardeşlerimle iftara katıldım ve bana kendi dilimde bir Kur'an nüshası hediye ettiler. Benim geleneğimde, diğer yolları öğrenmeye teşvik ediliriz, bu yüzden meraktan ve anlayışımı genişletmek için okumaya başladım. Şimdi, aklımda birkaç şey var: Allah'ın merhametine gerçekten inanıyorum. Ama inanmayanların Cehennem'le karşılaşabileceğine dair güçlü bir vurgu var. Yakınımda, Allah'ın iyi davranışla ilgili öğretileriyle uyumlu bir şekilde yaşayan-nazik, dürüst ve şefkatli olan-ama imanı olmayan insanlar var. Kalbimi yükleniyor, yürekleri iyi olmalarına rağmen cezalandırılabileceklerini düşünmek. Onlar için hiç bağışlanma yok mu? Ayrıca, zalim eylemlerin Cehennem'e yol açtığı açık, ki bu mantıklı geliyor. Ama Cehennem sonsuza kadar süren bir yer olarak tanımlanıyor. Eğer bir öğrenme yeri olarak hizmet etse, ruhların sonunda hatalarını anlayıp kurtarılabileceği bir yer olsa, daha merhametli olmaz mıydı? Özellikle de Allah bizi yarattığına göre, bir bakıma, bize verdiği doğayla sınırlı değil miyiz? Bir başka şey: Ben et yemem. İslam'da, bir hayvanı Allah'ın adıyla kesmenin insancıl kabul edildiğini biliyorum, ama yine de bu fikirle zorlanıyorum. Bu kabul edilebilir mi, yoksa İslami uygulamaya aykırı mı? Kendini geliştirmek benim için gerçekten önemli. Bunu, Allah'ın bize bahşettiği hayatı onurlandırmanın bir yolu olarak görüyorum-kendimizi sürekli daha iyi hale getirmeye çalışarak, şükranımızı gösteririz. Başkaları da aynı şekilde hissediyor mu? En önemlisi, Kur'an'ı okurken (henüz bitirmedim), İslam'a karşı gerçekten bir bağ hissettim. Beni geride tutan şey bu sorular, artı şu: Budizm-basitçe söylemek gerekirse-bir tanrı değil, bir insan olan Siddhartha'dan gelir, arzulardan vazgeçmeyi ve acıyı azaltmak için ahlaki disiplin inşa etmeyi öğretir. Bu bakış açısını derinden değerli buluyorum ve meditasyon gibi yollarla her gün uyguluyorum. Benim kolum oldukça esnek ve Allah'ın öğretileriyle çatışmıyor; sadece farklı yönlere odaklanıyor. İkisi de bana doğru geliyor ve ikisini de eşit derecede seviyorum. Yani bir nevi takılıp kaldım. Benzer bir yolda yürüyen oldu mu? Vaktiniz için Allah razı olsun.