Uzun süredir (5+ yıl) Müslüman olan, aile durumu hâlâ düzelmeyen var mı?
Aleyküm selam, birçok kişi umut ararken üzücü bir konu açtığım için üzgünüm-Allah zor durumda olanların sıkıntısını hafifletsin. 2018'de Müslüman oldum, tek çocuğum ve annem bekar. İlk başta her şey çok zordu. Şimdi bir şekilde "kabul ediyor", yani oruç tutmamı ya da namaz kılmamı engellemiyor, ama açıkça nefret ediyor ve bunu saklamıyor. İnişli çıkışlı oldu, ama son zamanlarda annem internetin tuhaf köşelerine düştü ve şimdi herkesin beyazlardan nefret ettiğiyle ilgili şeyler tekrarlıyor, oysa "biz" şunu bunu yapıyoruz (gerçek hayatta neredeyse kimseyle etkileşime girmiyor, bütün gün ırkçılık ve aşırılık içeriklerinde kayıyor). Hatta garip bir yorum yaptı, beyaz olmayan bir kocayla evlenirsem "genlerimin yok olacağını" ve karışık çocuklarımda kendi torunlarını tanımayacağını söyledi. Kendi kendime İslam'ı hiç açmıyorum, ama o Müslümanların "beyazlardan nefret etmesi" hakkında ne hissettiğimi sormaya başlıyor (temel İslam öğretilerini anlamıyor ve muhtemelen garip uç fikirlerin ana akım olduğunu düşünüyor) ya da yakın zamanda bir terör saldırısı olduysa onu anıyor. Sakin, mantıklı her cevap onu saldırıya uğramış hissettiriyor; gelecekteki kocamın ailesinin ona ne yapabileceği hakkında kabuslar ve sürekli korkuları var. Borderline kişilik bozukluğu ile mücadele ediyor ve duygusal olarak çok olgunlaşmamış-tüm bunların derinlerine inmek sonsuza kadar sürer, ama kısacası, bu yorucu ve evlenme ya da çocuk sahibi olma düşüncesini temelde bıraktım çünkü bu tam bir felaket olur ve başkalarını buna sürüklemek adaletsiz olur. Ayrıca onun tam maddi sorumluluğunu taşıyorum çünkü çalışamıyor, bu da strese ekleniyor. Benzer durumda olanlardan duymayı çok isterim.
Abla, bunu içimde hissettim. Annem de benzer ruhsal sorunlar yaşıyor ve aynı konularda tetikleniyor. Bana yardım eden şey, o saçmalarken sessizce dua etmek ve kendini kaybettiğinde iletişimi sınırlamak oldu. Allah sabrını görüyor.