DEHB ve yürütücü işlev bozukluğu: kimsenin konuşmadığı bir mücadele

Selamün aleyküm. Uzun süredir içimi kemiren bir şeyi paylaşmak istiyordum. Hem eski ilmî eserleri hem de daha yeni kaynakları taradım, DEHB’si olan bir Müslümanın dinî görevlerini nasıl yönetmesi gerektiğine dair bir rehber bulmak için. Ama dürüst olmak gerekirse, faydalı hiçbir şeye rastlamadım. Farklı ruh sağlığı durumları ve İslamî hükümler hakkında birisinin tezine denk geldim, ama onda DEHB’den hiç bahsedilmemişti. En yakın olarak ele aldığı şey otizmdi. Bu farkındalık eksikliği beni gerçekten etkiliyor. Bundan dolayı hissettiğim kafa karışıklığı ve suçluluk, ruh sağlığıma ve genel esenliğime ağır bir yük oluyor. Küçüklüğümden beri namaz konusunda hep zorlandım. Unutuyorum, erteliyorum ve sonra kendi suçluluğumun altında eziliyorum. DEHB tanısını ancak yirmili yaşlarımın başında aldım, o zaman bile böbreklerimin ikisinde de taş olana kadar ciddiye almadım. İlacımı almayı sürekli erteledim ve zamanla o küçük taşlar, şimdi tedavi gerektiren daha büyük parçalara dönüştü. Elhamdülillah ilaçla eriyebiliyorlar, ama bu büyük bir uyarı işareti oldu. Ondan sonra nihayet noktaları birleştirdim ve DEHB’min namazla olan ilişkimi ne kadar etkilediğini gördüm. Umursamadığımdan değil, beynimin düzenli kalmayı bu kadar zorlaştırmasından. Hatta çevrimiçi âlimlere bile ulaşmayı denedim, kendim için işleri nasıl kolaylaştırabileceğime dair pratik tavsiyeler istedim. Ama ne yazık ki gerçek bir yardım alamadım. Kendime ve etrafımdaki insanlara bir yük gibi hissediyorum. Bazen, olması gerektiği gibi namaz kılamadığım için bir münafık gibi bile hissediyorum. Sadece içimi dökmem gerekiyordu.