Bir Arayış Ruhu: Hristiyan Şüphesinden İgnor Edemeyeceğim Bir Çağrıya

Selam sevgili kardeşlerim, Sanırım hâlâ bir Hristiyanım diyebilirim, ama dürüst olmak gerekirse, daha ne kadar süre için bilmiyorum. Birkaç yıl önce Roma Katoliği oldum, ama bu beni öyle bir endişe ve suçluluk duygusuyla doldurdu ki-sürekli, hiç bitmeyen bir kaygı gibiydi. İtiraf etme baskısı beni gerçek bir OKB (Obsesif Kompulsif Bozukluk) teşhisine kadar götürdü. O kiliseden üç yıl sonra, sadece zihinsel baskıdan kurtulmak için ayrıldım. Sonra tam bir yıl boyunca etrafta dolaşıp durdum: Ortodoks, Anglikan, Baptist, hatta Kıpti. Herkesin bahsettiği o huzur? Neredeyse hiç ortaya çıkmadı-belki arada sırada bir parıltı, ama asla kalıcı olmadı. Çoğunlukla bu yorucu, acı veren bir kafa karışıklığı oldu. Hristiyanlık içindeki tüm o bölünmüşlük karmaşası, onun artık gerçek olup olmadığından ciddi şekilde şüphe etmeme neden oldu. Son zamanlarda, İslam'ın beni kendine çektiğini hissediyorum. Bunu bir türlü atamıyorum. Kendimle sürekli tartışıp duruyorum, Hristiyanlığa tutunmaya çalışıyor, kendi kendime onun doğru olmadığını söylüyorum... ama kalbim ikna olmuyor. Kur'an'ı açmaktan bile çekiniyorum çünkü ya gerçekten doğruysa? Ve Allah'ın adını kullanmak da beni korkutuyor-sanki belki de gerçekten O'nun doğru adı odur ve ben bunu baştan beri kaçırmışımdır. İşleri daha da katmanlı hale getiren, bir eşim ve küçük bir kızım var. Eşim kendisi Müslüman olmak istemiyor, ama benimle birlikte bir camiyi ziyaret etmeye razı, bu nezaketi için elhamdülillah. Sadece kaybolmuş durumdayım ve tavsiye arıyorum. Bu yolda yürümeli miyim? Dürüstçe, gerçekten çok korkuyorum.