Haréwos Abdi Teu Mumpuni Ngestokkeun Salaku Muslimah

Assalamu alaikum sadayana. Kuring kedah mupuskeun duka lara ieu, sabab kuring geus lila gelut jeung iman sareng sagala hal pikasieuneun anu kuring tingali online. Kuring asalna ti kulawarga anu henteu ketat pisan, tapi urang tetep nahan kana ajaran utama Islam. Dina ngaliwatan mangsa budak leutik, kolot kuring nyobian ngajak kuring sholat lima waktos, tapi malah dampak sabalikna. Kuring teu bisa konsentrasi pisan, pikiran kuring mingpin ka mana-mana, atawa ngan ngalakukeun gerakan tanpa fokus anu saéstuna. Ahir-ahir ieu, kalayan sagala hal anu lumangsung di dunya, liniér kuring pinuh ku pidéo anu nyaritakeun yén seueur tanda-tanda leutik Kiamat geus kaliwat, sarta Dajjal sareng Yawm al-Qiyamah geus deukeut. Saéstuna, éta ngageterkeun kuring. Kuring masih teu siap pikeun sagala cobaan éta. Kuring masih ngimpi pikeun ngaréngsékeun studi, nampi padamelan idéal, nikah jeung lalaki anu saé, ngarambat tur ningali ciptaan Allah, boga kahirupan anu aya payuneun kuring. Sabagian ageung tina kasieun kuring nyaéta nyanghareupan dosa-dosa sorangan. Sholat lima waktos mangrupa rukun anu gedé pisan, tapi geus lila kuring teu konsistén ngalaksanakeun sagalana. Kuring bener-bener susah pikeun manggihan dorongan, sareng éta ngan karasaeun sapertos tugas anu beurat. Kuring boh ngamimitian sholat teras lir-liren, atawa malah teu ngamimitian sarta ahirna nangis. Aya sababaraha poé anu aya nyeri di jero haté kuring, sora anu ngadorong kuring pikeun sholat, ngadengekeun Al-Qur'an, ngalakukeun langkung seueur ... tapi kuring teu tiasa ngalih. Percaya di haté karasa leuwih gampang tibatan ngalakukeun kalakuan. Kuring sieun yén Allah, subhanahu wa ta'ala, moal ningali perjuangan kuring, dumasar kana naon anu kuring kadéngé nalika leutik, kuring bakal dialungkeun ka Jahannam ngan pikeun lepat sholat. Kuring hoyong, saéstuna hoyong janten muslimah taqwa anu sholat dina waktosna sareng terang ku ati Al-Qur'an ... tapi éta pisan sesah. Kuring ngaraos hubungan ieu terputus, sapertos teu aya anu tinggal tapi rasa bersalah sareng isin anu beurat pikeun gagal dina hal anu paling dasar. Sanaos urang nyarios yén Allah teh Ar-Rahman sareng Ar-Raheem, kuring sieun Anjeunna moal ngahampura mangtaun-taun anu kuring lewatan tina sholat, waktos kuring kaluar pikeun acara sosial sareng babaturan tibatan sholat, atawa palajaran sakola Islam anu kuring teu inditkeun nalika leutik. Leuwih ti sataun katukang, aya hal anéh kajadian. Saurang pandita nahan kuring di stasion karéta pikeun ngobrol, sareng kuring panginten éta henteu ngarugikeun. Tapi anjeunna nyieun kuring ngulang sababaraha kecap sanggeus anjeunna, sareng éta karasa pisan salah di jeroeun. Kuring ngaraos sugema sanggeusna, sapertos kuring geus ngalakukeun hal anu goréng ku nyarios frasa éta, sareng kuring nyuhunkeun dihampura ka Allah. Ogé, sababaraha bulan ka tukang, kuring ngagaduhan momen nalika kuring teu yakin naha Islam leres-leres cocog kanggo kuring. Kuring nganggap Kristen sakedik, tapi aya hal anu jero di jero kuring nyarios henteu, narik kuring deui. Kuring terang kuring henteu hoyong ninggalkeun Islam sareng hoyong nguatkeun agama, tapi kuring ngan ngaraos leungit. Kuring saéstuna hoyong ngarobah sareng janten muslimah anu langkung saé. Tapi upami kuring berjuang pisan pikeun sholat, naha aya harepan pikeun kuring? Kuring kajebak dina kasieun ieu yén sadayana nyarios tungtungna caket, sareng kuring henteu gaduh waktos anu cukup pikeun tobat kalayan tulus sareng ngarobihkeun hal-hal.