Naha Kuring Ngarasa Beurat Pisan Sanajan Geus Solat Tahajud?

Assalamu alaikum wa rahmatullahi wa barakatuhu. Kuring pernah nemu hiji hal nu bener-bener nempel dina pikiran: Tahajud tuh kaya hadiah istimewa ti Allah keur hamba-Na. Momen sepi di mana urang bisa nangtung hareupeun-Na, ngaluarkeun eusi hate, jeung menta naon wae. Allah ngabewarakeun dina Qur'an, *Sebutlah Kaula, Kaula bakal ngawaler ka anjeun*, jeung urang nyaho yén bagian ahir peuting téh waktu nu diberkahan pikeun du'a. Tapi ahir-ahir ieu, kuring ngarasa capé pisan jeung négatif, sanajan keur solat. Aya hiji lalaki nu kuring pikaloveun pisan, jeung kuring geus ngadoakeun manéhna salila meureun karasana saumur-umur. Kuring ceurik dina sujud, nyuhunkeun ka Allah sangkan ngahijikeun urang, nepi ka kuring ngarasa leuwih sering menta manéhna ti batan menta kasalametan sorangan. Jeung kuring terus ngahuleng, *Naha Allah teu ngabulkeun ieu?* Kuring nyaho Allah ningali sagala rupa nu aya dina hate urang-nyeri urang, niat urang, perjuangan nu teu bisa diucapkeun ku kecap. Kuring geus nyieun kasalahan jaman baheula, hal-hal nu ku kuring disaléséh, tapi kuring teu pernah niat nyilakakeun batur. Harita mah, kuring teu nyadar dampakna. Ayeuna, kuring kadang ngarasa mikir, *Naha Allah teu ngahampura kuring? Naha kuring dihukum pikeun dosa nu geus kuring tobatkeun?* Hate kuring karasa teu tenang, unggal waktu. Kuring solat, kuring du'a, tapi rasa beurat ieu teu ngaleungit. Lalaki ieu geus sering nganyenyeri kuring. Manéhna ngomongkeun hal-hal nu nyérik haté, jeung kuring nyaho kuring teu pantes diperlakukeun kieu. Kuring teu kudu menta-minta hormat jeung kahadéan dasar ti batur. Tapi sanajan kitu, rasa cinta kuring ka manéhna teu ngaleungit. Jeung éta nu paling ngaganggu kuring. Lamun manéhna teu cocog keur kuring, naha kuring teu bisa ngaléos? Naha hate kuring masih napel ka manéhna sanggeus sakabéh nyeri? Naha kuring terus balik ka Allah jeung du'a nu sarua? Lamun Allah nyaho manéhna téh lain jodoh kuring, naha Anjeunna teu ngaleungitkeun cinta ieu tina hate kuring? Jalma-jalma meureun ngomong, "Ngan sing ngaléos we," tapi lamun kuring bisa, geus ti baheula ogé. Teu segampang éta. Kuring teu hayang diperlakukeun teu hormat deui. Kuring teu hayang terus disakiti atawa ngarasa kudu ngabuktikeun yén cinta kuring téh nyata. Tapi kuring ogé teu bisa pura-pura geus teu bogoh ka manéhna, sabab enyana mah can. Hate kuring geus teu daék ngadangu akal. Meureun kuring menta hal nu salah. Meureun tibatan terus ngadoa ka Allah pikeun manéhna, kuring kudu menta ka Allah sangkan méré naon nu bener-bener khair keur kuring, sanajan hate kuring teu bisa ngarti ayeuna. Tapi gagasan éta jujur matak sieun, sabab dina jero hate, kuring masih ngarep-ngarep yén nu pangalusna keur kuring téh kaasup manéhna. Kuring bener-bener butuh nasehat nu ihlas, utamana ti saha waé nu kungsi ngalaman hal kieu. Kumaha carana nahan cinta ka bari nyaho kaayaan sigana bakal terus nganyenyeri? Kumaha carana percaya kana takdir Allah sabot hate nyangkét dina hal nu meureun teu ditakdirkeun keur urang? Punten lembut dina waleranana. Kuring kungsi ngabagi ieu di tempat séjén, tapi dihapus saméméh kuring meunang loba pitulung, jadi kuring nyoba deui sabab kuring bener-bener butuh ngadangu hal nu bisa mantuan kuring ngarti kana kaayaan ieu.