Hikmah di Balik Teu Ditonjolkeunana Beungeut Para Nabi Sering Teu Katenjo
Salaam sadayana. Abdi hoyong ngabagikeun pamikiran nu geus aya dina pipikiran. Cara para nabi sapertos Isa (salam ka anjeunna) sareng Musa (salam ka anjeunna) biasana digambarkeun asalna tina pandangan anu kacida Eropa-sentris, sareng leres-leres, ieu geus nimbulkeun loba karuksakan. Waktu aranjeunna dipintonkeun salaku ras tinangtu sareng éta jadi gambar anu "normal," eta sacara tenang nguatkeun pamanggih superioritas kulit bodas-sapertos Gusti milih jalma bodas pikeun nungtun sareng "ngabudayakeun" jalma sanes, anu jelas salah. Seueur urang Kristen nyebatkeun "anjeun tiasa ngabayangkeun Yesus sakumaha anu dipikahayang," tapi pas aya nu mintonkeun penampilan anu leuwih akurat sacara sajarah, loba nu nyentak. Ieu nunjukeun yen seueur di antawisna gaduh gambar anu tetep dina pikiranna, sareng naon waé nu benten karasa janten ancaman kana sakumna pandangan dunya maranéhna. Sapertosna aranjeunna teu tiasa nampi yen saurang lalaki non-bodas tiasa dipikacinta sareng dihormat ku Nu Nyiptakeun-iwal ti anjeunna ngan saukur pengikut di tukangeun pamimpin bodas. Kadang abdi mikir, upami urang Muslim teu ngagaduhan aturan ngeunaan nunjukkeun beungeut Nabi Muhammad (salam ka anjeunna), sareng upami Islam tetep lolobana jauh tina pangaruh Kulon, sigana urang bakal ningali hal anu sami sareng supremasi Arab anu nyusup. Margi sacara jero, sadayana resep ngarasa sapertos aranjeunna anu dipilih. Alhamdulillah pikeun hikmah dina tradisi urang.