Nyuhunkeun doa anjeun, mangga

Assalamu alaikum dulur-dulur anu dipikacinta, Saéstuna, karasaeun rada anéh nulis ieu, teu terang kumaha carana ngomongkeunana, tapi saéstuna abdi peryogi pisan doa anjeun ayeuna. Akhir-akhir ieu, kahirupan geus leres pisan hésé. Pagawéan abdi, pernikahan abdi, praktis sagalana-ngaraos kawas beurat ieu teu tiasa dibuang. Geus ampir sataun teu gaduh pagawéan, sareng sacara finansial, mimiti leres-leres pikasieuneun. Ngan pikeun écés, abdi henteu nyuhunkeun artos ti saha waé atanapi naon-naon sapertos éta, sanés nanaon sapertos éta. Abdi ngan ukur nyuhunkeun doa tulus anjeun, éta waé. Salami sababaraha taun katukang, abdi parantos maksakeun diri pikeun ngadeukeutan ka Allah, nyobian saéstuna janten Muslim anu langkung saé, tapi saéstuna, abdi masih teras-terasan ngarasa nyasar dina waktos-waktos. Abdi henteu salawasna terang naha kuring ngalakukeun hal-hal anu leres, naha kuring ngalakukeun cekap, atanapi ka arah mana anu kedah dituju. Sareng aya beban rasa salah ieu anu kuring bawa ti jaman baheula. Sanajan abdi geus diusahakeun pangpangna pikeun ninggalkeun jaman éta, nalika hal-hal terus-terusan salah, abdi tétéla mikir-meureun kasusah abdi ayeuna aya hubunganana sareng saha abdi baheula. Abdi terang kuring henteu kedah ragu kana rahmat Allah, tapi kaluar tina pikiran négatip éta tiasa leres pisan hésé. Abdi ngan capé, sareng ayeuna, saéstuna abdi henteu terang kumaha carana teras-terasan maju. Upami aya anu mendakan ieu, abdi leres-leres ngahargaan pisan upami anjeun tiasa ngadoakeun yén Allah ngahampura abdi, nunjukkeun jalan anu leres, muka panto rizq halal, masihan katenangan ngeunaan jaman baheula, sareng masihan kakuatan pikeun neraskeun. Sareng upami anjeun ogé nuju ngalangkungan hal anu hésé, muga Allah ngagampangkeun kasusah anjeun ogé. JazakAllahu khairan pikeun waé maca ieu.