Pikiran kuring mumet ngaraosan kaagungan Allah

Bismillah, saukur nyarita sorangan… Dzat anu aya nalika euweuh nanaon – teh geus ngareuwah waé nyebutna. Naon éta ‘euweuh’? Dzat anu teu aya nu nyiptakeun. Dzat anu teu aya nu ngarancang. Dzat anu teu pernah dilahirkeun. Dzat anu teu pernah maot. Dzat anu netepkeun awal sagala nanaon. Dzat anu geus terang tungtungna. Dzat anu ningali sagala anu geus kajadian. Dzat anu ningali sagala anu keur lumangsung ayeuna. Dzat anu ningali sagala anu bakal kajadian. Dzat anu kenal urang leuwih hadé batan urang sorangan. Dzat anu ningali dunya ieu mah teu berarti – tapi keur urang rasana kawas sagalana. Dzat anu nyieun rohangan tanpa wates terus ngalegaan. Dzat anu teu ninggalkeun urang sanajan urang dosa. Dzat anu tanpa idin-Na, daun teu bisa obah, jiwa teu bisa hirup atawa maot. Dzat anu nempatkeun urang di bumi ieu. Dzat anu bakal mawa urang balik. Dzat anu nunjukkeun rahmat leuwih loba batan kolot urang sorangan. Dzat anu dina leungeun-Na, sakalaksi mungkin leuwih leutik batan sakedik pasir. Dzat anu leuwih agung batan naon waé anu bisa dipikir ku urang. Urang sadayana pasti boga gambaran mental ngeunaan Allah, hehe? Kumaha Sang Maha Suci. Keur kuring sorangan, unggal-unggal nyobaan ngabayangkeun, siga cahaya anu ngaleuleuskeun panon jeung otak. Jujur kuring ngarasa, mun ayeuna kuring nempo-Na, pameungpeukan, kuring bakal rubuh tina kaget – teu bisa ngolah naon anu kuring nempo. Kuring ngarasa kagum, sieun, jeung kabagjaan murni campur aduk nalika mikirkeun Dzat-Na. Teu aya nanaon di dunya ieu anu bisa méré tilu rasa éta sakaligus. Sangkan wungkul terang yén Anjeunna aya – Nu Nyiptakeun urang, Nu Nyadiakeun urang, Nu Ngahukum urang – mawa katenangan nu matak poho kana sagala masalah hirup. Naha anjeun bisa leres-leres ngabayangkeun Allah? Maksudna, leres-leres ngimajinasikeun Dzat-Na?