Nyieun Bismillah jadi bagian alami tina unggal hal leutik nu urang lakukeun

Baheula mah kuring sok poho ngucapkeun Bismillah, komo deui waktu dahar. Sanggeus sadar pentingna, kuring apalkeun do'a keur waktu poho di awal dahar: "Bismillahi awwalahu wa akhirahu" (Kalayan asma Allah, di awal jeung di ahirna). Alhamdulillah, lila-lila, ngucapkeunana saacan dahar jadi kabiasaan nu teu kudu dipikiran deui. Ngabiasakeun ngamimitian ku Bismillah dina sagala rupa lampah, komo nu leutik nu biasana teu dipadulikeun, bisa jadi cara nu éndah pikeun terus ngélingan Allah sapopoe. Boh keur ngarénjag nyokot barang, ngamimitian maca, nulis, diajar, masak, indit-inditan, atawa ngamimitian pancén naon baé, ngucapkeun Bismillah téh cara nu gampang pikeun nginget-nginget Mantenna. Nabi urang nu tercinta (saw) biasa leuwih resep sisi katuhu dina sagala hal: waktu nyucikeun diri, nyisiran buuk, maké sapatu, jeung dina sagala urusan. Jeung tina Al-Qur'an jeung Sunnah, para ulama ngajarkeun yén dianjurkeun ngucapkeun Bismillah saméméh ngalakukeun naon baé nu diidinan, utamana nu penting, pikeun ménta pitulung, barokah, jeung panangtayungan ti Allah. Ngucapkeun Bismillah bisa mawa barokah kana lampah nu pangbasajanna. Ogé bisa ngajaga anjeun tina balai nu disingkahkeun ku Allah tina jalan anjeun, nu loba di antarana bisa waé anjeun teu nyaho ayana. Urang teu bisa ngitung sabaraha loba kasulitan nu geus dijaga ku Mantenna, sabaraha barokah nu geus ditempatkeun dina naon nu urang laksankeun, atawa sabaraha loba kasalahan nu geus dibantuan pikeun disingkahan ngan ku sabab urang ngamimitian ku asma-Na. Tapi unggal ngucapkeun Bismillah, urang nyanghareup ka Allah jeung ménta pitulung-Na, jeung éta sorangan mangrupa kabiasaan nu éndah pikeun dipupusti. Mugia Allah ngajadikeun urang kaasup jalma nu sok éling ka Mantenna, dina momen gedé atawa leutik. Aamiin.