Kumaha Al-Qur’an Ngarobah Pandangan Abdi ngeunaan Kakurangan Kolot

Ahir-ahir ieu, abdi ningali pola di mana-mana. Kolot beuki kolot. Budak beuki sibuk. Obrolan beuki pondok. Kunjungan beuki jarang. Telepon jadi sakadar centang daptar. Terus keluhan-keluhan mimiti muncul. “Kolot abdi teu pernah ngartos abdi.” “Maranéhna kasar teuing ka abdi.” “Maranéhna nyieun kasalahan.” “Maranéhna leuwih mikaresep dulur abdi batan abdi.” “Maranéhna teu aya waktu keur abdi pas abdi butuh.” Meureun sabagian éta bener. Kolot téh manusa. Maranéhna bisa kalepas. Aya nu ketat. Aya nu hésé némbongkeun kanyaah. Aya nu ngabogaan kabiasaan ti baheula. Beuki kolot, beuki kuat dina cara sorangan. Aya nu terus ngulang carita nu sarua. Aya nu babari ceurik ku hal leutik. Nambah umur ngarobah jalma. Jujur wé... kadang maranéhna jadi hésé diurus. Tapi bari ngahuleng kana hal ieu, hiji pertanyaan terus ngaganggu abdi. Naon sabenerna ceuk Islam? Sanés adat urang. Sanés média sosial. Sanés parasaan urang. Naon nu dipikahayang Alloh ti urang? Waktu abdi maluruh Al-Qur’an jeung Sunnah nu sah, abdi ngira bakal manggih ayat kawas: “Hormat ka kolot lamun maranéhna alus ka anjeun.” Tapi abdi teu kungsi manggih éta. Alloh teu kungsi napelkeun sarat pikeun ngarawat kolot kalawan hadé. Terus abdi manggih hiji ayat nu ngarobah sakabéh pola pikir abdi. Alloh ngadawuh sanajan kolot ngajak budakna kana syirik-dosa pangbadagna-urang mukmin teu meunang nurut dina éta hal, tapi tetep kudu nyarengan maranéhna di dunya kalawan hadé. Éta ngajentulkeun abdi. Lamun syirik ogé teu miceun hak maranéhna pikeun diperlakukeun kalawan lembut… Naha kanyeri égo abdi bisa? Naha pacogrégan baheula bisa? Naha kuciwa mangsa leutik bisa? Naha kasalahan maranéhna nalika ngagedékeun abdi bisa? Teras abdi sadar. Meureun abdi geus nanyakeun hal nu salah. Tinimbang nanya, “Naha kolot abdi sampurna?” Meureun abdi kudu nanya, “Naha abdi geus minuhan hak nu ditangtukeun Alloh ka abdi?” Sabab di Poé Perhitungan, Alloh moal nanya ka abdi naha kolot abdi sampurna. Kasalahan maranéhna milik maranéhna. Tanggapan abdi milik abdi. Maranéhna bakal tanggung jawab ka Alloh. Abdi ogé. Islam teu ngalalaworakeun kakurangan kolot. Kolot bakal dipénta tanggung jawab ku Alloh pikeun cara maranéhna ngagedékeun budak. Budak bakal dipénta tanggung jawab ku Alloh pikeun cara maranéhna ngarawat kolot. Nu hiji teu ngahapus nu séjén. Meureun palajaran pangbadagna nu abdi tarima nyaéta ieu: Ulah nepi kasalahan batur jadi alesan anjeun pikeun henteu taat ka Alloh. Meureun kolot abdi teu sampurna. Alloh geus uninga kana éta. Tapi lamun Anjeunna nanya ka abdi ayeuna, “Naha anjeun geus méré hak maranéhna?” Naon nu bakal abdi waler? Mugi Alloh maparin pituduh ka urang kana naon nu dipikaridho ku Anjeunna. Aamiin. Naha aya ayat Al-Qur’an atanapi hadits nu sah nu kungsi ngarobah total cara anjeun ningali hiji hal dina kahirupan? Abdi hoyong pisan ngadangu perkawis éta.