Néangan katengtreman ngaliwatan solat sanajan aya tantangan kaséhatan méntal

Assalamu alaykum. Kuring keur ngadadarkeun déprési kronis jeung kahariwang anu geus lawas sapuluh taun. Salah sahiji tantangan pangbadagna nyaéta nangtukeun rutinitas solat anu konsisten – kuring ngarasa kaduhung pisan kana sababaraha taun anu kuring tinggaleun, sanajan ngan ukur lima kali sapoéna. Kuring digedékeun di imah anu solatna teu rutin, jeung kadang-kadang kuring hayang batur anu ngadorong kuring supados ayeuna leuwih rasa jadi kabiasaan alami. Sanajan kuring geus salawasna percaya ka Islam jeung nyobian tetep dina jalan anu leres, déprési datang jeung anhedonia – datang jeung indit teu bisa diprediksi. Kuring keur nginum obat jeung ngarawatna, tapi aya kira-kira opat taun dimana kuring dasarna eureun berfungsi – kuring ninggalkeun pangajaran, bieu kaluar imah, jeung bajoang malah dina tugas dasar kawas kabersihan pribadi atawa ngobrol jeung jalma. Dina momen-momen éta, solat rasa kawas gunung anu teu bisa didaki, jeung kuring ngarasa isin kana éta. Tapi kuring tiasa nyarios kalayan jujur yén iman kuring ka Allah nyaéta hiji-hijina hal anu tetep ngajalan kuring dina waktos anu paling poék. Alhamdulillah, kuring diberkahan ku kulawarga anu dipikacinta, stabilitas kauangan, jeung imah, jeung kuring terang batur-batur ngarandapan perjuangan anu langkung ageung – anu kadang-kadang ngajantenkeun kuring leuwih ngarasa bersalah. Salami dalapan taun, kuring nyobian balik deui, tapi kaséhatan méntal kuring terus ngahalangan. Unggal waktos kuring ngarasa bade maju, kuring akhirna balik deui ka mimiti. Kuring ngan ukur hayang ngalakukeun langkung saé. Mugia Allah ngahampura kuring pikeun sagala solat anu kuring tinggaleun.