Geus capé tur ngarasa awun, tapi tuluy coba nahan iman
Assalamu alaikum, ku urang mah komo téh teu apal kumaha carana ngamimitian ieu. Rasana kawas keur tilelep dunya, sarta sakabéhna karasa beurat pisan. Pikiran pikeun ngan ukur ngeureunkeun hirup terus-terusan datang, tapi teras kuring inget-kumaha upami éta malah nempatkeun kuring di tempat anu langkung parah? Éta sieun anu ngeureunkeun kuring, alhamdulillah, tapi nyeri éta teu leungit. Kuring ngarasa kawas Syetan keur nyawisik di ceuli, ngagunakeun unggal kasusah pikeun narik kuring ka handap. Kuring geus lila ngada'wah sareng nyoba pikeun tetep disambungkeun, tapi kuring geus kacida capéna. Kadang kuring mikir naha katengtreman malah ditulis pikeun kuring dina kahirupan ieu atanapi naha kuring bakal tetep ngagedékeun diri unggal dinten. Kuring teu boga patarosan anu jelas, ngan ukur peryogi pikeun ngaluarkeun ieu di mana waé sareng panginten ngadangu ti saha waé anu parantos aya di tempat poék ieu. Kumaha anjeun ngajaga iman anjeun tina rungkah nalika jiwa anjeun ngarasa pecah kieu?