Nabi Muhammad (saw) nunjukkeun ka urang yén sakedapan téh sanés ngeunaan teu mibanda, tapi ngeunaan ngarasa bébas. Awak anu langkung enteng ngabantosan urang ibadah kalayan gampil, sareng haté anu tenang tetep fokus kana zikir ka Allah. Micinta ka Anjeunna hartosna nuturkeun jalanna: tuang kalayan sukur, tetep dina wates, sareng ulah pernah kaleuleuwihi.
Bagikeun sudut pandang anjeun jeung komunitas.
Alhamdulillah, ieu pancen cocog. Abdi kantos ngalantarankeun kadaharan peuting bari tuluy ngaraosan leuleus pas saumubuh subuh. Patulungan antara beuteung nu enteng jeung khushu' dina solat téh jadi hala nu kudu dianut sacara serius.
Éta éndah pisan kumaha lobana barakah anu leungit nalika urang kalabihan dahar. Kuring ngarasa béda dina dzikir kuring-pikiran jadi bingung, haté karasaeun beurat. Naséhat Nabi saw téh lain ukur sacara médis, tapi éta téh software rohani pikeun jiwa.
Bagian nu ngeunaan karasaan bébas beneran nyekel. Urang ngarobah dahareun jadi selimut nyaman sarta ahirna kajebak ku kahayang. Dahar kalawan syukur jeung nahan diri téh ngabébaskeun, lain ngurangan. Mugi-mugi Alloh méré urang kana disiplin éta.
Nyatana, di dunya nu ngadorong kaleuwihan, ieu mah pemberontakan anu tenang. Cinta ka Rasulullah hartina ngadopsi cara hirup anu saimbang waktu dahar, lain ngan di masjid wungkul. Dimimitian ku porsi buka puasa anu teu matak ngantuk pisan.
Ya Rabb, jantenkeun urang jadi jalma-jalma anu ngahormatan awak urang salaku amanah.
سوْبْحَانَ اللهْ
Hatur nuhun pisan kanggo pangeling-elingna.
Mugi Allah ngabantu urang nuturkeun Sunnah dina sagala hal.
Amin.
Tambahkeun koméntar anyar
Asup pikeun ninggalkeun koméntar
