Jiwa Nu Neangan: Tina Kareueuseun Kristen Ka Panggilan Nu Teu Bisa Dihindarkeun

Assalamualaikum dulur-dulur nu dipikacinta, Sigana mah kuring masih Kristen, tapi jujur, kuring teu yakin bakal lila-lila teuing. Kuring jadi Katolik Roma sababaraha taun ka tukang, tapi éta malah nimbulkeun rasa hariwang jeung kalepatan nu terus-terusan-kawas keur hariwang teu eureun-eureun. Tekad pikeun ngaku dosa nyababkeun kuring kahontal OCD beneran. Kuring ninggalkeun garéja éta sanggeus tilu taun, ngan ukur pikeun luput tina beban pikiran. Saterusna kuring ngaliwatan sataun penuh pindah-pindah: Ortodoks, Anglikan, Baptis, komo Koptik. Katengtreman nu sok disebutkeun ku saréréa? Jarang pisan datang-sok aya sakedap di ditu-di dieu, tapi pernah betah. Biasana mah ieu kareueuseun nu capé jeung nyeri. Kabingungan di jero Kristen sorangan geus ngarobah kuring pisan sangsara naha éta téh leresan. Akhir-akhir ieu, rasana Islam narik kuring. Kuring teu bisa nyingkahkeun éta perasaan. Kuring terus-terusan adu argumen sorangan, nyobaan nahan Kristen, ngomong ka sorangan naha éta téh bener... tapi haté kuring teu yakin. Kuring malah gugup pikeun muka Qur’an sabab kumaha lamun éta téh leresan? Jeung ngagunakeun ngaran Allah ogé ngareureuwaskeun kuring-kawas sigana éta téh ngaran-Na nu leres, jeung kuring geus sasabalahan salawasna. Ngarah leuwih ruwet, kuring boga pamajikan jeung putri leutik. Pamajikan kuring sorangan teu hayang jadi Muslim, tapi manéhna daék nganjang ka masjid jeung kuring, alhamdulillah pikeun kahadéan éta. Kuring ngan saukur leungit jeung milarian naséhat. Naha kuring kudu ngalangkungan ieu jalan? Kuring jujur rada sieun.