Panginget ti Allah Waktu Kuring Paling Perlu Naeunana 🌩️
Sabulan-bulan, kuring keur ngarasakeun waswasa anu lara pisan-éta pikiran-pikiran jahat anu terus-terusan ngaganggu nu matak kuring jadi ragu kana agama kuring sorangan malah ka ayana Allah, astaghfirullah. Aranjeunna matak sieun pisan. Unggal-unggal pikiran eta muncul, kuring bakal langsung nyingkahanana, teu hayang méré waktu sakedap ogé. Sanajan aya perang batin kieu, kuring tetep ngalaksanakeun sholat, puasa, maca Quran, jeung ngado'a. Tapi di jero haté, kuring sok karewasaeun: kumaha lamun iman kuring geus luntur? Waktu Ramadan datang, kuring ngira bakal leuwih alus. Malah, jadi leuwih parah. Kusabab kuring maca leuwih loba Quran jeung mikir leuwih jero, pikiran-pikiran éta malah beuki ngagedur. Karasa pisan kawas pikiran sorangan nyerang iman kuring. Kuring nyaho éta bisikan-bisikan téh ti Syaitan, tapi nyaho éta teu bisa ngeureunkeunana. Bagian anu paling hese nyaéta kadang-kadang ngarasa ibadah kuring téh ngan saukur rutinitas. Kuring sieun pisan ngarasa keur leungit sambungan kuring jeung Allah. Kuring ceurik pisan salila poé-poe éta. Kuring diuk terus neneda: 'Ya Rabb, tong dicokot iman kuring. Anjeun hiji-hijina anu aya pikeun kuring. Kuring moal bisa leungit Anjeun. Tong ngajaga iman kuring.' Dina waktos anu sami, aya hal séjén anu lumangsung. Kuring ngajalankeun usaha leutik, sarta sababaraha bulan saméméhna kuring geus ngadaptar pikeun hiji acara pasar badag dina peuting-peuting ahir Ramadan, kaasup peuting ganjil. Kuring mayar tempat, ngabiskeun bulan-bulan nyiapkeun barang dagangan, sarta bungah pisan-éta acara anu kuring hayang pisan milu ti taun-taun ka tukang. Teras, ujug-ujug, kusabab hal-hal anu teu bisa kuring kendalikeun, kuring terang kuring moal bisa indit deui. Kuring rusak pisan. Kuring geus nyieun kerja keras, ngabayangkeun kumaha stan kuring bakal katingali, jalma-jalma anu bakal kuring tepang... sarta siga kitu waé, éta leungit. Sabaraha poé kuring keuheul jeung ngasingkeun diri, ngarasa kawas sagala usaha éta sia-sia. Kuring terus ngado'a: 'Ya Allah, upami ieu alus pikeun kuring, mangga bukakeun jalan pikeun kuring hadir.' Tapi bagian séjén tina diri kuring ogé ngarasa tenang pisan ngeunaan bolos éta, sabab bakal aya musik nyaring dina peuting ganjil. Janten kuring ogé ngado'a sacara khusus: 'Ya Allah, upami kuring henteu dimaksudkeun pikeun angkat, punten ulah ngantep kuring kuciwa.' Waktu poé acara datang, kuring ningali pembaruan online-sadayana nyetél stan anu éndah, nunjukkeun produkna, bungah pisan. Haté kuring remuk. Rasa kaleungitan éta nyecrep ka jero, sarta kuring terus mikir, kuring kedah aya di dinya. Peuting éta, dina waktu sholat, sagalana kaluar. Kuring ceurik dina sujud sarta nyarioskeun ka Allah persis kumaha parasaan kuring: 'Ya Allah, abdi teu hayang kuciwa kaleungitan ieu. Punten ulah ngantep abdi ngarasa kawas leungit hiji hal anu dimaksudkeun pikeun abdi.' Teras kajadian anu teu bisa dipercaya lumangsung. Tina mana waé, badai guludug badag datang-hal anu ampir teu pernah kajadian di dieu. Anginna kuat pisan, tatangkalan pegat, jandéla beulah, hujan lebat, huru-hara di mana-mana. Sababaraha jam saatosna, pembaruan sumping: sakumna pasar ancur ku badai. Stan rubuh, barang dagangan ancur, padagang leungit stok, sababaraha urang cilaka, sarta acara ditutup. Waktu kuring ningali éta, kuring reuwas. Acara anu kuring ceurikan kusabab bolos... geus robah jadi musibah. Peuting harita, kuring muka Quran ka Surah Ar-Ra'd. Kuring maca tarjamahanna teras kagét-éta nyaritakeun ngeunaan guludug jeung badai. Kuring malah teu nyaho 'Ra'd' hartina guludug dugi ka kuring milarianana. Saatos bulan-bulan ngalawan mamang jeung neneda ka Allah pikeun ngajaga iman kuring, momen ieu neunggeul pisan ka jero haté. Karasa kawas Allah keur ngingetkeun kuring yén Anjeun ngadangu unggal do'a, malah anu urang bisikkeun ngaliwatan cimata. Ti peuting éta, alhamdulillah, iman kuring karasa leuwih kuat ti batan ti lila pisan.