Pangeling-ngeling saeutik: tong leungit harepan 🌸🌸

Assalamu alaikum dulur sadaya. Kuring hayang babagi pangalaman pribadi anu anyar-anyar ieu ngingetkeun kana kaagungan sareng rahmat Allah, sugan tiasa nyangking harepan pikeun anu maca. Awal taun ieu, kuring ngadaptar ka sababaraha universitas di Inggris sareng ati kuring bagja pisan basa ditarima di pilihan utama. Kuring ogé boga pilihan asuransina, tapi ampir teu ditalungtik-kuring yakin pisan rek asup ka pilihan kahiji nepi ka teu serius mikirkeun pilihan luang. Hijina syaratna mah kuring kudu meunang peunteun nu tangtu dina hiji ujian pikeun meunang panawaran tanpa sarat. Bulan Méi kamari, kuring teu minuhan peunteun éta ku ukur satengah poin bédana. Kuring ngarasa cenah, jujur. Karasa bodo kasenangan kuring sorangan, tapi kuring teu bisa dahar atawa fokus kusabab stres. Kuring nyaketan ka Allah leuwih ti anu saacanna, menta tulung ka Mantenna sangkan dipasihan kasabaran. Surah Ad-Duha leres-leres maparin katenangan dina mangsa éta. Kacida hese basa aya hal anu ku urang diharepkeun pisan ujug-ujug leungit. Tapi kuring terus ngulang dina jero hate: lamun Allah muka jalan anu ieu, pasti aya hikmah di balikna. Sugan universitas asuransi mah leuwih hadé keur kuring ahirna. Jadi kuring sibuk nalungtik éta universitas, jeung anéhna, dina sababaraha poé kuring bener-bener resep kana naon anu kapanggih. Kuring terus ngomong ka diri sorangan, “Ieu mah perkara anu geus ditakdirkeun,” jeung éta meredihkeun rasa kuciwa pisan. Kuring malah ngirim email ka universitas pilihan munggaran, kuring ngabéjaan yén teu tiasa nyumponan saratna sarta rek milih asuransi wungkul. Lima poé ti harita, universitas munggaran ngabales-maranéhna ngomong bakal leuwih fleksibel, narima peunteun kuring, sarta ngarobah panawaran jadi tanpa sarat! Otak kuring kosong wae ngadadak... Kuring geus ngayakinkeun diri sorangan yén universitas asuransi téh tempat kuring anu sabenerna, jeung kuring geus sumanget pisan kana éta. Kuring teu nyaho deui naon anu dipikahayang! Tapi kuring ngarasa syukur pisan ogé. Basa kuring nyaritakeun ka sobat dalit, manéhna ngomong hiji hal anu napel: “Allah nguji anjeun. Mantenna terang sakumaha hayangna anjeun kana éta universitas, jeung Mantenna hayang ningali naha anjeun bakal putus asa jeung ngabarontak atawa narima kalayan tawakal jeung terus maju. Anjeun lulus dina ujian, tuluy Mantenna mikeun naon anu anjeun pikahayang.” Kuring sok maca carita kawas kieu, tapi ngalaman sorangan mah karasa béda pisan. Kuring teu yakin ogé ngajelaskeunana kalawan hadé, tapi palajaranna nyaéta: percaya ka Allah sapinuhna. Naon anu ditakdirkeun keur anjeun bakal jadi nu panghadéna. Ayeuna mah kuring nyoba ngabalikkeun sagala urusan ka Mantenna, jeung kuring nyaho yén lamun aya hal anu dipikahayang pisan teu kalaksana, kuring moal rubuh deui. Mugia carita leutik kuring (sanajan kadéngé rada bubudakeun) maparin harepan jeung ngingetkeun anjeun sangkan pageuh nyekel ka Allah dina sagala kaayaan, tanpa pernah nyangka rencana-Na. Mugi Allah gampilkeun sagala urusan anjeun sareng maparin anu pangsaéna di dunya sareng di ahérat. Aamiin.