Waxaan ka walaacsanahay inaanan gaarin heerka uu Muslimah u rabo

Assalamu alaikum qof walba. Waxaan u baahanahay inaan ka hadlo wax baan dhab ahaantii qalbigayga ku haystay, maxaa yeelay aan la dagaallameyso iimaankayga iyo dhammaan waxyaabaha cabsi leh aan bogoyinkeeda ku aragto. Waxaan ka soo jeedaa qoys aan si xad dhaaf ah u adkaan, laakiin xaqiiqadii waxaan sii wadnaa aasaasyada guud ee diinta Islaamka. Markaan uu weynaanayo, waalidkay waxay isku dayeen inay i galin salaaddo shan maalmoodka, laakiin arrintaasi waxay saamayn ku yeeshay mid ka soo horjeeda. Suurtagali ma aheen inaan fixiyo, aqoondadaydu waxay ku wareegeysey meel kasta, ama waxaan kaliya u samayn jirey hab fidsan oo aan si fiican ugu fixan. Dhawaan, iyadoo waxa ka dhacaya dunida dhan, faallooyinkaygu waxa ka buuxiya muusikyado ka hadlaya howlaha yar-yar ee Saacadda uu soo galayo inay dhamaadeen iyo in Dajjaal iyo Maalinta Qiyaamadu ay dhow yihiin. Xaqiiqadii, waxay i cabsi gashay. Anigu ma ahan mid diyaar u ah imtixaannadaas. Wali waxaan ku rajaynayaa inaan dhammeystiro waxbarashadayda, inaan helo shaqo jecel, inaan guursado nin wanaagsan, inaan safro oo aan arko abuuridda Ilaahay, inaan helo nolol hor leh. Qayb weyn oo cabseydu waxay ka timid inaan la kulmo dambiyadayda. Salaaddo shan maalmoodka waa mid ka mid ah tiirarka wayn, laakiin waxa soo dhaafay waqti aad u dheer markii aan ugu dambeeyay inaan si joogto ah ugu tukado dhammaantood. Waxaan dhab ahaan ku dhibaateysanahay inaan helo dhiirigelin, waxayna u muuqataa shaqo culus. Mar aan bilaabo salaaddo markaas aanay damaca igu dhamaado dhammaan, ama aanan bilown oo kaliya aan qudh-qudho siyaabadeysiin. Maalmaha qaarkood waxaa dhex mariya calool xanuun, cod dhiiri-geliya oo i garaaca inaan salaaddo, inaan dhagaysto Qur'aanka, inaan wax badan sameeyo… laakiin ma awoodo inaan dhaqaaqo. Ku qanacsanaanta qalbigayga waxay iga fududahay inaan sameeyo camalka. Waxaan ka cabsanahay in Ilaahay, subxaanahu wa tacaala, arag maayo dhibaatadayda, iyo in marka laga saleeyo waxa aan ilmahaygii dhagaysay, la ii tuuri doono Jahannamo kaliya oo ah salaaddo aan wadaagin. Waxaan rabaa, run ahaantii waxaan rabaa inaan noqdo Muslimaad diimineysa oo salaadda waqtigeeda u tukada oo qoritaanka Qur'aanka ay kula hadlaan... laakiin waa mid aad u adag. Waxaan dareemayaa inaan ku kala go'ay, sidaan wax ugu hadhin oo ah dambi iyo xishood culus oo ku saabsan waxyaabaha ugu fudud ee aan ku guul daraysto. In kasta oo lagu sheego in Ilaahay yahay Ar-Raxmaan iyo Ar-Raxiim, waxaan ka cabsanahay inuu cafin doonin dhammaan sanadihii aan salaaddo ka dhaafay, mararadii aan ku baxay kulanno bulshadeed oo saaxiibadey la jiraa halkii aan salaaddiisa saarin, ama casharadii dugsi islaamiga ah ee aan ilmahaygii ka indho-tiray. In ka badan hal sano ka hor, wax yaab ah ayaa dhacay. Faqiir ayaa istaashiyo waddada tareenka ka iga joojin si ay ii qabsadaan wadahadal, waxaana malaynay in aan waxyeelo lahayn. Laakiin wuxuu i sameeyay inaan ku celiyo ereyo ka dib, waxayna dareemi jireen aad u xun. Waxaan aad uga xanaaqsanaa ka dib, sidaan wax xun sameeyay oo aan ku sheegay ereyadaas, waxaana weydiistay Ilaahay inuu iga cafiyo. Sidoo kale, bilo yar ka hor, waxaan qabtay waqti aan isweydiinayay haddii Islaamku run u yahay mid iga habboon. Waxaan ka fiirsaday Masiixiyad dhibco, laakiin wax qarsoon oo dhexda ku jira ayaa igu yiri maya, i dib ugu soo celinaya. Waxaan ogahay inaanan rabin inaan ka tago Islaamka waxaanan rabaa inaan xoojiyo diintayda, laakiin kaliya waxaan dareemayaa inaan ku dhumahay. Run ahaantii waxaan rabaa inaan isbeddelo oo aan noqdo Muslimah ka fiican. Laakiin haddii aan ku dhibaato badan tahay si aan ugu tukado salaadda, miyey suurtagal tahay inaan rajo helo? Waxaan ku jiraa cabsin in qof walba ku leeyahay dhamaadku wuu dhow yahay, iyo in aan waqti ku filan haysan inaan si daacadnimo leh ugu toobad keeno oo aan arrintaas beddelo.