Isku dayga inaan heshiisiiyo xeerarka Islaamka iyo rabitaanka qalbigayga

Salaan qof walba. Waxaan muddo la fadhiyaa isku dhac gudaha ah oo hadda u baahan inaan ka hadlo. Waxaan ku koray deegaan dhaqan adag leh, caruurnimadaydanuna xiriirkayga Islaamka badanaa wuxuu ahaa cabsi ku dhisan-tan samee, tan ha samayn, haddii kale wax kale ayaa imanaya. Kadib waan ka baxay, xitaa waxaan isu bixiyey agnostic ahaan, ilaa aan akhriyey Quraanka wax yar ka hor rogmada cudurrada oo tartiib tartiib u bilaabay inaan jidkayga soo helo. Waxaa jirtay waqti intaas ka dib markii aan aad u kusoo dagay, si dhakhso ah. Waxaan raacay dad hadla oo adag, u lebbistay si dhawrsi ah, xitaa niqaab ayaan xirtay. Waxaan mooday inaan helay runta keliya oo rabay inaan ka baxsto dunida, guursado, oo ku ekaado guriga iyo cibaadada. Laakiin taasi caafimaad ma ahayn-waxaan isku dayay inaan dunida gebi ahaanba xidho, taas oo aan waari karin. Waxaan u hamuunayey bulsho isku dhafan, sida goobo Amish ah, laakiin waxa aan helay waa isku dhibaatooyin bini’aadami ah oo la mid ah: kooxaysi, dhibaateyn, takfiir. Wuu i daaliyey. Imminka? Anigu waan muslim ah. Waxaan rumeysanahay Alle waxaanan rabaa inaan noolaado nolol macno leh, oo aan iskama qariyo dunida. Islaamkeyga inta badan waa mid shakhsi ah, oo aniga iyo Alle dhexdeenna ah. Masjidka ayaan u aadaa khudbadaha laakiin kuma dhegganahay magacyo-ma ihi Salafi, si adag uma raaco mad’hab, oo runtii kalasooca Athari/Ash’ari waa iiga fasax. Waxaan u arkaa Sunniyiin iyo Shiicadaba inay yihiin muslimiinta la mid ah, in kastoo aan dareenka u leeyahay Sunnada. Laakiin intaas ka bacdi, waan soo dhaqaaqay oo ilaa hadda ma aan helin sida aan ula shaqeyn lahaa qaybaha weli i kacsan. Waxa run ah, waxaan si dhab ah u rumeysanahay caqiidada Islaamka. Saddexda midowga waan diiday, Ciise uma aqbali karo inuu yahay wiilkii dhalashada Alle, Old Testament-kana sawirkiisa adag ee Ilaahay ma qancin karo, sidaa darteed Yuhuudiyada iyo Masiixiyada guud ahaan ima qancin. Aragtida Islaamka ee Alle, anbiyada, malaa’igaha-waa wax macquul ah qalbigeyga. Laakiin marka la yimaado xeerarka bulshada, gaar ahaan kuwa dumarka, guurka, iyo qoyska, waxaan la kulmaa caqabad. Mowduucyada loo arko “dhibaato” dunida maanta: wali, inaan si dabiici ah ula kulmi karin qof laga yaabo inuu noqdo lammaan ama xiriir saaxiibnimo hore u samayn, doorar jinsiyadeed oo adag, xeerarka mahram, guurka dhowrka ah, sharciyada furiinka-kuwaan waa kuwo igu adag inaan liqo. Kadib markii aan ku soo koray reer Galbeed oo aan naftayda doondoonay, waxaan helay naftayda oo u janjeertay fikrado ka yimid caadooyinka degaanka, ama xitaa kuwo Masiixiyad laga soo qaatay, in kastoo aan ogahay inaysan ahayn jidkeenna. Waxaan dareemayaa baaq ah inaan noqdo xaas iyo hooyo; waa qayb qoto dheer oo ka mid ah cidda aan ahay. Laakiin iimaankeyga waxyaalaha qarsoon, soo korodkayga dhaqameed, iyo jidka aan naftayda u sameeyey, waxaan dareemayaa inaan ku dheeganahay laba doorasho dhexdood: inaan naftayda ku qasbo nolol xeerar aan ku dhibtoonayo oo aan had iyo jeer eed dareemo, ama inaan u noolaado sida aan rabo laakiin aan xambaarsanahay culeyska ogaanshaha inaan raacin waxa aan aaminsanahay inay tahay shareecada Alle, ama inaan gebi ahaan ka quusto himiladeyda guur iyo qoys-laakiin sidee u xalliyaa rabitaanka dabiiciga ah ee wehelnimada? Waxaa laga yaabaa inuu jiro jid kale: inaan si qoto dheer ugu baaraandego Islaamka si aan u helo faham isku xira iimaankeyga iyo qalbigeyga, oo laga yaabee inaan helo lammaan si la mid ah u arka arrimaha. Garan maayo. Waxaan baryayaa inaan caddaan helo. Ma jiraa cid kale oo tani soo martay? Sideed u dhawrtay diintaada adigoo daacad ka ahayd waxa naftaadu runta u baahan tahay?