Raadinta macnaha marka aad dareento inaad lunto

Tan iyo markii aan ahaa ilmo yar, qiyaastii 5 jir, muusiggu wuxuu ahaa dareenkayga ugu qoto dheer. Waxaan haystay sawir aad u cad oo ku saabsan waxa aan rabo inaan sameeyo iyo sida saxda ah ee aan halkaas ku gaari lahaa. Markii aan 14 jir ahaa, dhab ahaantii waxaa la ii ogolaaday inaan galo akadeemiyada ugu sareysa ee dhalinyarada hibada leh - dugsigaygu wuxuu si aamusnaan ah iigu talinayay ka dib mid ka mid ah bandhigyadayda masraxa. Laakiin weligay ma aan galin. Alxamdulilaah, isla sanadkaas qoyskaygu waxay sameeyeen hijro oo waxaan u guurnay dal Muslim ah. Isbeddelku wuu adkaa, waxaa jiray xasillooni darro siyaasadeed, rabshado, fowdo, iyo internet aad u yar. Waan iska dulqaad badsaday oo si kale wax walba waan iska daayay. Waxaan dugsiga sare ku dhammaystay guryaha, ka dib damacaas hore ee ah inaan raadsado dareenkayga ayaa si xoog leh dib u soo noqday. Waxaan diyaar u ahaa inaan tago. Waxa keliya, ma aan tagin. Waxaa la ii siiyay deeq waxbarasho oo buuxda jaamacad maxalli ah, sidaa darteed waan joogay oo waxaan u jeestay shahaado. Waxaan afar sano u soo halgamay wax aanan danaynayn, laakiin haye, waxaan ku qalin jabiyay sharaf. Si toos ah u jeedo qalin jabinta ka dib, masiibada cudurka safmarka ayaa timid, waxaana qoyskaygu soo food saaray dhaqaale aad u culus. Waxaan qaadanay deyn oo waxaynu bilownay ganacsi yar, aniga oo keligii ayaa maamulayay dhammaantii. Waxaan shaqaynayay 7 maalmood toddobaadkii, laga bilaabo 6 subax ilaa bartamaha habeen. Waxaan taasi ku dhawaa 3 sano ku dhowaad ilaa uu ganacsigu fashilmay oo aan xidhay. Halkaas ayaan ku dhacay niyad jab qoto dheer. Waxaan u maleeyay in sanad nasasho ah uu caawinayo, laakiin wuxuu kaliya sii xumeeyay caafimaadkayga maskaxeed. Kadib waxaan iska diiwaan geliyay barnaamij tababar oo beddelasho xirfadeed oo qiyaastii sanad qaatay, kaliya si aan u ogaado inaan jeclayn waddadaasna oo waan ka tagay. Waxaan sameeyay shaqooyin goos goos ah, shaqooyin aan joogto ahayn, mar walba waxaan raadinayay wax aniga iga qancinaya, laakiin mar walba waxaan ku fashilmay inaan helo. Haatan, mar kasta oo aan arko dhalinyarada muusigga raacsan oo guulaysta, waxaan dareemaa xanuun fiiqan. Anigoo ogsoon inta aan qaban karo oo aan baran karo, laakiin Ilaahay dartiis waxaan doortay inaanan sameyn. Waxaan dareemaa inaan ahay fashil sababtoo ah ma rabo wax kale ama ma haysto fursado, laakiin intaanan guurin, waxaan aad u hubay inaan magac ka sameysan lahaa warshadaha. Waxaan dareemaa inaan waqtigayga iska luminay. Dhab ahaantii ma haysto wax fikrad ah oo aan sameeyo.