Ninkaygu wuu i furaay aniga 23 jir

Assalamu alaykum qof walba, weligay waxan la mid ah kama aan hadlin, laakiin runtii waxaan u baahanahay talo iyo sidoo kale ducadiina. Waxaan guursaday sanadkii la soo dhaafay, aniga oo yar – labadeenuba waan nahay 23 sano jir. Waxaan aqaannay qofkan tan iyo markii aan 16 jir ahaa, wuxuuna ahaa mid dib iyo gudub igu wareegaya, oo igu mashquulinaya dareenkiisa. Waan fahmay sababtoo ah waxaan ahayn carruur keliya. Sannado, wuxuu samaynayay waxyaalihiisa, la hadlaya gabdho kale isagoo xiriir dheer la leh, anigoo meel fog ka daawanaya. Way i dhibtay inuusan waligeey i dooran, laakiin weligay ma bariday. Waxaan madaxayga sare u qaaday, waan dhaqaaqay, taasi waa intay ahayd. Labo sano ka dib, wuxuu soo laabtay noloshayda markii aan ku jiray meeshii ugu fiicnayd ee aan abid joogay. Waxaan lahaa gurigayga gaarka ah, saaxiibo badan, waxaana ku noolaa magaaladii aan ku riyoon jiray – runtii waan aad u faraxsanahay. Noloshaydii oo dhan way soo fiicnaatay tan iyo markii ugu dambeysay ee aan kala hadalnay, waxaana arkay sababta uu mar kale u xiiseynayo. Hal sano ayaan iska indho tiraday sababtoo ah waxaan ka walwalsanaa ujeeddooyinkiisa. Kadib sannad uu isku dayayay, waxaan ugu dambeyntii siiyay fursad. Wuxuu ii yaboohay in ujeeddadiisu tahay guur iyo inuu isbeddelay, marka waxaan siiyay fursad shaki ah sababtoo ah runtii waan u danaynayay. Haddii wuxuu yiri run yahay, waxay u egtahay riyo noqotay. Kadib bilo aan sheekaysanay, waxaan go'aansaday inaan dhab u noqdo, oo aan ka guuro magaaladaas oo aan ku soo noqdo magaaladayda si aan ugaado. Taasina waa waxa dhacay. Waxaan ka tagay wax walba – runtii wax walba iyo qof walba – waana soo noqday. Bishii gudaheeda, waan qabsannay, waxayna u egtahay riyo. Kadib qabsashada, gabadhii uu horey u lahaa ayaa i soo wacday. Waxay tiri waxay wada hadlayeen dhawaan, waxayna iga digtay inuu yahay beenaale cudur ah, waxyaabo la mid ah. Waan ogaa inay isku dayayso inay wax burburiso, laakiin waxay abuurtay shaki maskaxdayda, mana aanan garanayn sida uu u weynaado. Waxaan bilaabay inaan dareemo shaki, waxaana u baahday inaan ogaado haddii run sheegayso. Ugu dambeyntii, wuu qirtay markii aanu ka dhuuman karin. Wuxuu ii sheegay intii aan wada hadlayn – wax yar ka hor inta aanan guurin – wuu weli la hadlayay gabdho kale, wuu la kulmayay, iwm. Waad qiyaasi kartaa waxa aan dhaho. Isku day inaad isa saarto meeshayda: anigu waxaan ahay qof hadda qabsaday oo aad u faraxsan, ka dibna waxaan ogaaday taas. Laakiin qofka aan aad u jeclaay wuxuu sii waday inuu igu xaqiijiyo inay dhammaatay oo uu is beddelay, marka waxaan siiyay fursad kale. Waa inaanan samayn, maaha sababtoo ah wuu mar kale sameeyey, laakiin shakiga maskaxdayda ayaa noloshayda burburiyay. Maalintaas ka dib, ma jirin maalin keli ah oo aanan ka fikirin waxa uu ku sameeyay dadka kale. Waanan bixin karin banaanka, anigoo ka baqaya in qof garanayo isaga ama aniga. Haddii telefoonkiisa uu dhaco, qalbigaygu wuu dhacay sababtoo ah waxaan ka baqayay in mar kale la i dhaco. Laakiin aan dhaho, in kastoo, laga soo bilaabo maalintii aan qabsannay, weligii ma sameeyin wax la mid ah mar kale. Wuxuu ahaa daacad iyo furan, waxaana si dhab ah u ogahay inuusan ku celin qaladaadkaas. Markaan dhaho tani waxay burburisay noloshayda, runtii waan ula jeedaa. Maalintii arooska, waxa kaliya ee aan ka fikirayay taas. Waxaan dareemay ceeb inaan sameeyo quruxda ama timaha sababtoo ah ma dooneynin in qof garanaya isaga igu eego oo uu igu yiraahdo, “Eeg iyada oo quruxsan, waxay u badan tahay inay aad u faraxsan tahay, mana ogna waxa aan ku sameeyay.” Waan eegi karin qoyskiisa, anigoo shaki ku haysta inay yaqaaniin waxyaabo aanan ogeyn. Waan joojiyay la hadalka saaxiibaday sababtoo ah waxay doonayeen oo keliya inay ogaadaan sida nolosha guurka u tahay, mana lihin jawaab. Waxa kaliya ee aan ogaa waa inaan ku neefsanayay fekerka xad-dhaafka ah iyo shakiga. Waxa i dila waa inuusan samayn wax qalad ah kadib qabsashada. Waxaan ku dhawaaday inaan jeclaado inuu sameeyay, si aanan isku eedayn, laakiin sabab uun ayaan illoobi karin. Waxay aad ii dhibtay – xitaa hadda anigoo qoraya, way i dhibaysaa. Kadib bilo aan dareemayay sidan, waxaan bilaabay inaan si walwal leh u caroodo. Waanu si joogto ah u xanaaqay, anigoo doonaya inaan keligay ahaado, qaylinaya oo dhawaaqaya. Waan xanaaqay, laakiin runtii, waxaan ku jiraa xanuun badan oo ka yimid fikradayda. Dagaalkii ayaa ka sii daray, wuxuuna isku dayay sida ugu fiican inuu maareeyo, laakiin waxa uu yidhi ama sameeyay ma hagaajin karin. Anigu aad baan u xanuunsanayay. Ugu dambeyntii, wuu quustay oo wuu i furay. Markii uu sameeyay, waan argagaxay – ma aaminsanayn inuu i dayrin doono. Hadda waxaan arkayaa inuusan u adkaysan karin, laakiin aniga, in kastoo wax walba, waan ka jeclaa wax walba. Runtii aad baan u jeclaa, taas oo ah sababta aan u xanuunsaday. Wuu iga tegey, wuu i furay, weligiina hadal kuma soo jeedin ka dib. Laba bilood ayaa la joogaa, wuu sii socdaa, wuxuu na nool yahay, wuu baxaa, wuxuu la kulmaa dad cusub – wuxuu sameeyaa wax walba sidii nolosheenna midaysan aan weligeed dhicin. Bilowgii bisha koowaad waxaan baryayay inuu ila hadlo, anigoo rajaynaya inuu soo laabto, laakiin go'aankiisu wuu hagaagay, weligiina dib uguma soo fiirinin. Waan ka xumahay sheekadan dheer, haddii aad tan akhriday, waad mahadsan tahay. Waan ka qoomameeyaa inaan si dheer u haystay xaaladdaas, laakiin waxaan isku dayayaa inaan naxariisto sababtoo ah ma aanan xakameyn karin sidaan u dareemay. Waxaan isu sheegay inaan si joogto ah u shaqeeyo, anigoo rajaynaya in hadduu soo laabto, aan noqdo xaas wanaagsan. Laakiin weligiis ma soo noqon. Labadan bilood wuxuu ku qaatay la kulanka dadka kale, isagoo ii beddelaya qof kasta oo soo mara. Laakiin weli ma ilaawi karo. Weli waxaan rabaa inaan ka shaqeeyo guurkeenna, taas oo u eeg mid nacas ah maadaama uu meel fog yahay. Ma garanayo waxa aan sameeyo. Waxa kaliya ee aan codsanayo waa haddii qof talo uu leeyahay, fadlan ula macaamilo naxariis. Haddii aad iigu duceyn karto, runtii waan ku mahadin lahaa inaad weydiiso Allah SWT inuu nagu soo celiyo nabad. JazakAllah khair.