Weligey nabad kuma arag qalbigeyga

Assalamu alaikum. Waxaan ahay Muslim, oo waxaan si qotodheer u ogahay in Islaamku yahay runta. Ma aha wax ku saabsan dareen shakhsi ah-waa Qur'aanka iyo nolosha Nebiga (nabad iyo naxariis korkiisa ha ahaato) kuwaas oo i dhaadhiciyey. Aniga ahaan, Alle wuxuu u cad yahay sida qorraxda. Laakiin run ahaantii, weligey nabad maan dareemin. Mararka qaarkood waxay ila tahay inaan durba naarta ku jiro. Noloshayda waxay ahayd mid adag tan iyo inta aan xusuusto. Ma aha sida Falastiiniyiinta ama dad kale oo badan oo si xun u dhibaatooday, laakiin xanuunkayga waa mid dhab ah. Xusuustaydii ugu horeysay waxay ahayd hooyaday oo i garaacaysa, ama aniga oo ka cararaya iyada oo cabsanaya. Dugsiga, waa lay dhibi jiray. Guriga dhexdiisa, waxay igu garaaci jirtay darajooyin xun dartood, oo badanaa xitaa ma aanan ogeyn sababta ay u careysan tahay. Dugsiga sare, waxay haysay jag sare, oo si xun ayaa laygu dhibay. Marnaba ma ay caawin, iyadoo sheeganeysa in aanay ogayn. Ma aanan rabin inaan isticmaalo maqaamkeeda, sidaa darteed waan aamusay, laakiin way ogayd. Wax kasta oo ay samaysay waxay u samaysay walaalkay iga yar. Isagu wuxuu ahaa kii dhibka dadka u geysan jiray fasalkiisa. Mar, habeennimo, way ii raali-galisay oo waxay tiri waxay u maleyneysay inaanan weligey guuleysan doonin sababtoo ah cilladda akhris-qoraalka (dyslexia), sidaa darteed taa ayaa ahayd sababta ay sidaa iigula dhaqantay. Jaamacada wax yar wey ka fiicneyd. Waxaan dhigtey jaamacad caadi ah oo halkan ku taal, halka walaalkay uu dibadda wax ku bartay haysta lacag ku filan inuu gaari kireysto. In kasta oo aan gaari haynay, waxaan ku qasbanaa inaan baska raaco. Kama masayrin walaalkay-runtii, weli waan jeclahay oo eed uma haysto. Markii aan shaqada bilaabay, waan ka guuray guriga. Hooyaday way joojisay gacmaha laakiin waxay isticmaashay ereyo iyo xeelado. Haddii aan guriga u soo daaho, casho iima dhawri jirin-ma aanan weyddiisan cunto kulul, kaliya wax la cuno mararka qaarkood. Weligey ma aanan laheyn saaxiibbo badan oo fiican, laakiin kuwa yar ee aan lahaa, waan u dhiman lahaa iyaga. Hase yeeshee mid kasta wuxuu igu khiyaanay si uun. Taa darteed nafteyda ayaan eedeeyaa. Sannado badan, waan shaqaynayey. Siyaasadda xafiiska ayaa noloshayda ka dhigtay mid murugo leh, in kasta oo aan shaqadayda u fiicanahay oo aan ka jecelahay. Waxaan u adkaystay xadgudubka sababtoo ah hooyaday waxay iga dhigtay mid jaban oo ka baqaya inaan weligey shaqo kale heli doonin. Waxaa i soo maray burbur daran iyo walwal. Waxay igu khasabtay inaan dib ugu laabto kaddib markii aan wax yar ka soo kabtay. Ugu dambeyntii, waan iska casilay. Waxaan ahay mid xirfad ku leh waxa aan sameeyo, laakiin wareysiyadu marna ma guuleystaan. Shaqo raadinta mar walba waa halgan. Wax kasta oo qalad noqon karaa way dhacaan. Waan qorsheystaa, u imaadaa ballankasta 30 daqiiqo ka hor, laakiin weli arrimuhu way iska burburaan. Noloshu waxay ila tahay culays. Alhamdulillah, waan guursaday haatan. Xaaskayga ayaa ahayd wixii ugu wanaagsanaa ee abid igu dhaca. Markii ugu horeysay, waxaan dhadhamiyey wax yar oo jacayl ah. Laakiin waxaa jira halganno naga soo gudboon oo aan la wadaagi karin-carruur ma yeelan karno. Waxaan lahaan jiray bisad aniga iga jeclaaday wax walba, oo si qotodheer ayaan u jeclaa. Dhawaan ayuu geeriyooday kaddib markii uu ka soo dhacay barashada. Wuxuu ahaa saaxiibkayga keliya ee dhabta ah-saaxiibkayga keliya. Waxaan ahay keli, murugoon, oo aad u daalan. Si kuma sii wadi karo dagaalka. Waxaan dareemayaa inaan soo gaaray dhammaadkayga. Salaadda waan tukan jiray, laakiin waxyaaluhu way ka sii dareen markaan tukaday. Muslimiinta ugu “cibaado badan” ee aan la kulmay waxay badanaa ahaayeen dadka ugu xun-khayaanada, dhibaataynta, ku tanaasulidda dadka kale, iyaga oo aan aniga iga maarmin. Waxay iska indha-tireen Falastiin iyo arimaha kale. Waxay kaliya tukeen oo soomeen, iyagoo ila muuqda kuwa been abuur ah. Kuma xidhmi karin iyaga; waxay ila ahayd inay Muslim yihiin sababtoo ah wax bay ka helaan. Saboolnimo awgeed, waxaan sameeyey waxyaalo xaaraan ah si aan maskaxdayda uga cararo oo aan nafis u helo. Waan ogahay inay ahaayeen doorashooyinkayga, waana ka qoomameeyaa, laakiin weli dib ayaan ugu dhacaa. Si kastaba ha ahaatee, weligey ma dhaawicin wax ka mid ah abuurista Alle. Ma ogi in qofkan akhriyi doono, laakiin waxaan u baahanahay caawinaad. Ma lihi qof aan u jeesto. Haddaad tan iyo halkan akhrisay, jazakallah khair. Waan ka xumahay inaan sheekaystay. Waan ogahay inaan siyaabo badan u nasiib ahay, waana u mahadceliyaa Alle taas. Laakiin weligey nabad maan helin-xitaa markii aan carruur ahayna. Maxaan sameyn karaa si aan u badbaado?