Caawinaad Walaalkiin Guurkisa u Badbaadiyo

Salaan dhamaan, Waa markii ugu horeysay ee aan sheekadayda la wadaago, oo runtii waxaan u baahanahay talo toos ah oo idinka ah. Fadlan si dhab ah ii sheeg, xitaa haddii ay adag tahay in la maqlo. Waan u baahanahay. Waxaan ahay 30 jir oo guursanaa 2 sano iyo bar. Isla markii nikaax ka dib, waxaan soo marnay imtixaan aad u weyn. Waxaan u maleyneynaa in xaaskeyga lagu sameeyay sixir loogu talagalay in na kala furfuro. Waxay noqotay mid aad u qalafsanaan oo xanuun badan haysay. Marna kuma aanan haysan taas-runtii waxaan aaminsanahay inaysan iyadu ahayn. Waxaan aadnay imaamo iyo raaqiyiin badan. Waxaan arkay waxyaabo aan marnaba u malayninin in aan arko: gacan ka hadal maalinle ah, mindi ku hanjabaadid, hurdo la'aan, hurdo ka kicis ceejiye ah, iyo waxyaabo kale oo cabsi leh. Labadeenaba waa na dhaawacday. Alxamdulillaah, isuma aanan dhiibin. Hadana waa in aan qirtaa khaladaadkeyga. Mar ka mid ah, waxaan dareemay in noloshayda dhammaatay. Waxaan is idhi, "Maxaa noo keenay? Waligay tan ma aanan rabin." Halkii aan caawinaad dalbi lahaa, waxaan sameeyay wax doqoniimo ah. Waxaan sameeyay Snapchat been ah oo haween online ah kula hadlay. Wada hadal iyo ammaan kaliya, shucuure ma jirin, weligay qofna runti ma aanan la kulmin. Waxay ahayd dariiqa aan kaga baxsado xanuunka aan maalin walba ku dhex milmay. Waan ogahay in aysan taasi cudurdaar ahayn, oo ma isku dayayo in aan qiil uga dhigo. Wuxuu ahaa xaaran waana khaldamay. Waxaan sidoo kale gebi ahaanba is xidhay. Wax walba waan isku qasbay. Qoysaskeena way ogaayeen xaaladda, laakiin marna kama aanan dhigin inay arkaan sida aan u burburay. Alxamdulillaah, naxariista Alle, xaaskeygu 10 bilood ayay bogsatay. Laakiin xitaa ka dib markii laga xoreeyay, guurkayagu ma bogsan. Waanu wada joognay, laakiin waxaanu dareemay banaan gudaha ah. Sida aan ku hilmaannay sidii lammaane loo noqon lahaa dhaawacii soo maray ka dib. Ka dib 20 maalmood, waxay heshay Snapchat-kii beenta ahaa oo wax walba waxay noqdeen qarax. Alaabtay rartay, ka tagtay, oo meel walba iga xidhay. Marka hore si dhab ah uma aanan u qaadan. Wakhtiyadii adkaa waxay marar badan ku celcelin jirtay furiinka, marka waxaan mooday inay tahay isla sidii. Laakiin markaan gabi ahaanba keligay noqday, aad baa ii soo garaacday. Sidii aan u soo toosay. Waxaan gartay in badan oo aan jeclahay iyo inta aan khaldamay, iyo sidii aan u qaadan jiray inay waligeed jiri doonto. Waxaanu la kullannay ilaa toban jeer tan iyo markaas. Wax walba waan u qirtay. Been ma jirto. Si qoto dheer ayaan uga cudurdaartay oo waxaan idhi wax walba oo aan ku soo ceshan karo kalsoonideeda waan u diyaar ahay. Waxay tiri wali way i jeceshahay oo iyadana way xanuunsan tahay, laakiin way dhammaatay oo dib uma soo laaban doonto. Waan burburay. Waan ogahay in aan khiyaamay amaano, taasna waan qaadanayaa. Ma weydiisanayo qof in uu qiil uga dhigo falalkayga. Waxaan kaliya rabaa ra'yigiin dhabta ah. Xad maan ka tallaabay? Qof aniga oo kale ah weligiis ma la cafin karaa, mise kalsooni dib looma dhisi karo tan ka dib? Jazakumulaahu khayran akhriska.