Iskudhac

Assalamu alaikum. Hadda waxaan ku jiraa xaalad aad u adag. Waxaan dareemayaa inaan diintayda ka go'ay marxalad nololeed oo muhiim ah, laakiin aan ku siiyo xoogaa asluub ah si aan u sharxo. Waxaan ahay walaal Soomaaliyeed oo dhalinyaro ah, oo qaadanaya A-levels, waxaana la nool ahay waalidkay iyo walaalkay. Noloshayda oo dhan, waalidkay waxay igu soo koriyeen hab diin oo aad u adag, waana ka mahad celinayaa taas. Waan ogahay in Diinta ku dhegganaanshaheedu muhiim tahay, laakiin cadaadiska joogtada ah awgiis, waxaan bilaabay inaan wax kasta oo diin la xiriira u arko culeys. Waxaa laygu qasbay waxyaabo badan. Tan iyo markii sannad dugsiyeedkan uu bilaabmay, waxaan dhigtaa madrasad Soomaaliyeed. Run ahaantii, wax yar ama waxba kama helin. Waxaan waalidkay u sheegay inaysan i caawinayn, oo aanan waxna ka baranayn. Aabbahay waa ka dulqaadasho badan yahay, haddii ayan hooyaday jooginna, waxaan dareemayaa inuu ila xallin lahaa xal. Hooyaday, si kastaba ha ahaatee, way diidantahay inay dhegaysato. Dhif baan wax weydiistaa ama an danbayste u dhaqmaa-inta badan waxaan sameeyaa waxa laygu yeelo. Waan ogahay inay tahay inaad hooyadaa adeecdo, laakiin sideen ugu adeecaa qalbi buuxa iyadoo aan i dhagaysanayn dareenkayga? Waxaan dareemayaa in hooyaday, Allaahow dambi dhaaf, ay si xad-dhaaf ah u isticmaasho awooddeeda, waana ka daalay. Waxaan aqriyay in waalidku sidoo kale carruurtooda ixtiraamaan, mana xasuusto in weligay la i ixtiraamay. Aabbahay waa hagaagsan yahay, aad baan u jecelahay, laakiin waxaan necbahay sida uu ugu hoggaansan yahay hooyaday. Markaa hadda waxaan ku xannibanahay guri aan ku dareemo inaan la mahadin, oo ah qof dibadeed-walaashay inta badan waxay la safataa hooyaday si kasta ha ahaatee. Waxay u egtahay dawlad-diimeed yar, oo jacaylkayga Islaamku si tartiib ah u sii baaba'aya. Aabbahay wuu ogaaday dhibaatooyinka haysta, laakiin ma guuleysan karo. Allaah wuxuu nagu amray inaan hooyooyinkeen adeecno, markaa maxaan kale sameyn karaa? Xadkaygii waan gaaray. Mar dambe si shuruud la'aan ah uma jeclaan karo hooyaday. Ugu yaraan bishii hal mar, waxaa laygu dhacaa ixtiraam darro. Aad baan u rabaa inaan ka guuro. Si ixtiraam leh, haddaysan ahayn hooyaday ee ay tahay qof kale oo qaraabo ah, ereyadu ma sheegi karaan sida ugu dhaqsaha badan ee aan u gooyn lahaa. Waxaan haatan si malaha u ahay nin qaangaar ah, oo awooda inuu si caqli leh u fikiro, hase yeeshee sidaan ayaa laygula dhaqmay. Tani runtii waa mid adag in lala tacaalo, gaar ahaan waana hadda oo aan shucuurtayda soo daadinayo wakhtiga imtixaanka. Dib-u-eegistayda waxaa saameeyay, ma aha kaliya jawiga guriga laakiin sidoo kale casharradaas madrasadda aan tarin ee jadwalkayga qallilaya. Run ahaantii waan dhamaystay. Waxaa laga yaabaa inaan iska tago degdeg sida ugu macquulsan oo diintayda ku dhaqmo shuruudahayga gaarka ah.