Muslim ahay laga bilaabo 12 sano jirteyd, alhamdulillah!

Islaamka waan aqbalay markii aan 12 jirsanayd, oo dhab ahaan, weligay waan ka soo horjeedaa. Markii hore, waxaan is weydiiyay haddii ay tahay markii kaliya ama haddii aan uun doonayo isbeddel nololeed. Laakiin xitaa ilmihii aan ahaa, waxaan sii waday oo aan is weydiinayaa: maxaan u dareemayaa dhiirigelin kan isbeddelka? Ma anigu baan ahay, mise Allaah baa i hanuuninaya? Waxaan xusuustaa inaan billowday salaaddayda sida ugu horreysa 8 sano jirteyd, had iyo jeer waan mahadnaqaa Allaah wax walba, oo aan baryayaa inuu i hanuuniyo diinta saxda ah. Waxaan dhag dhagi jiray, 'Haddii qof dhab ahaan maqalayo, fadlan i tus jidka saxda ah.' Taas ayaan ku celceliyay, maalin kasta. Waalidkaygu ma ayna aqbali Islaamka, oo suurada kale ma ayna aqbali doonaan, markaa waan u tukanayaa. Da'da yaraydii waa mid adag xad dhaaf ah-jacayl ayaan doonayay oo aan dhab ahaan ka dareemin qofna, xitaa Allaah waqtigaas. Mar walba waxaan u malaynayay in sabab u jirto dhibkaas oo dhan. Waa inuu jiraa, sax ah? Darajada lixaad, waxaan la hadlayay saaxiib oo isla markiiba aan ku dhehay inaan xiisaynayo Islaamka. Maskaxdaydu ayaan ku qaniinayay sababtoo ah weligay si dhab ah uma aanan ka fiirsan inaan u rogmo, laakiin wax dhow baa isaga dhiciyay. Saaxiibkaas (oo weli aan la hadlo) ayaa wax yar ii sheegay, waxaana si tartiib ah ugu bilowday inaan wax badan baro. Markii ugu horreysa ee aan dhab ahaan, deeqda runta ah ayaan dareemay. Waxaan ogaaday inaan saaxiibo ama madadaalo ka maqanayn-waa Allaah ayaan ka maqanayay. Sanadkaas ayaan noqday Muslim. Waalidkaygu dhowaan iyaga ayaa ii beddelay iskuul Katolik ah kadib markii ay ogaadeen (waxay u malaynayeen inay tahay markii kaliya, smh). Sanadihii waa kuwo ugu xunaa-qaar ka mid ah shaqaalaha iyo ardaydu waxay ahaayeen mid xagga jinsiyadda iyo Islamofobiya ah. Laakiin waxaan isku dayay inaanan siin dhinac; waxaan ahay ilmihii uun isku dayay inaan shaqo guri qabto oo la foorarsado saaxiibada yar ee aan leeyahay. Allaah ma na siiyo wax ka badan waxa aannu qaban karno. Ramadan kan aad iyo aad bay igu adkayd sababtoo ah waxaan ku jiray xiriir khalaad ah oo aan shaqeyn (wax yaabo ma jiro), oo haa, run ahaantii waan ku dhacay. Maalin kasta ayaan oohinayay, oo aan dareemayaa dambi iyo is weydiin maxaan uga soo gabanayay. Waxaan sii waday oo aan is weydiinayaa: maxaan hadda ku noqon lahaa Allaah? Maxaa dhacaya haddii uu u malayo inaan ku soo noqdo marka wax adag yimaadaan? Dambigu wuu adkayay, waxaan dareemayay in Allaah weligay iga cafin karin. Laakiin markaa waan ku dhuftay-Allaah waa Al-Ghafur, kan dhammaan cafiyeyaasha. Waa mid fudud, sax ah? In Allaah cafiyo. Laakiin waxaan u baahanahay inaan dhab ahaan sii daayo oo aan is weydiiyo maxaan samaynayay. Waxaan ogaaday inaanan u baahnayn jacayl ka timaadda khalaad. Ereyadaas iyo warqadihii xiriirkaas? Ma ay waxba tahay marka loo eego jacaylka Allaah. Waxaan si dhab ah ugu hayaa Qur'aanka faraha badan, oo buuxa qabow iyo jawaabo arrimahayda. Allaah aad bay u cafiya, naxariista-aad ayaan ugu faraxsanahay inaan helay Islaamka. Hadda waan helay deeqda. Ma aanan hubin waxa aan ula jeedo halkan; waxaan uun u baahanahay inaan wadaago sababtoo ah saaxiibo Muslim ah badan ma aanan hayn. Haddii aad dhib la mid ah kala kulantay ama haddii aad dayactirka diintaada ka dayacayso, fadlan ha ka deyn salaaddaada. Ha ka deyn Islaamka. Dadka qaarkood waxay u adkaysadaan inay yiraahdaan inay yihiin Muslim. Xusuusnow, berrito ma laguu daminayo.