Codsi yar oo ah ducadiinna

Fadlan ii soo ducee. Noloshu xitaa in yar bay fududaataa markaan ogaado in qof i duceynayo. Waxaa i haysta wax aad u badan hadda. Dadku waxay iigu yeeraan jiran, jilicsan, daciif ah, iyo magacyo kale oo xanuun leh. Kuwa igu hareeraysan aad bay u xukumi karaan. Xataa markaan sidaydii u socdo, waxaan maqlaa kuwa kale oo igu qoslaya ama magacyo igu dhejinaya. Runtii, waxaan la yaabanahay halka dareenka ama qalbigu ku baxeen. In yar oo kaliya ayaa muujiyey daryeel yar, laga yaabee eray togan oo yar ama naxariis, laakiin taasi waa naadir aniga. Anigu kaumaan dareemin jacayl dhab ah ama naxariis joogto ah kuwa igu dhow, in kastoo aan ahay kan aad ugu dadaala dadka aan la noolnahay. Waan ogahay waxa ka farxiya oo waan diyaar u ahay inaan sameeyo, laakiin ma haysto fursad ama lacag aan ku caawiyo inay ku gaaraan riyooyinkooda. Ugu yaraan waan kala hadli karaa arrintaas si aan u kicin karo niyaddooda. Aad ayaan u murugaysnaa. Markay dadku ii sheegaan inaan farax noqdo, waxay ii egtahay sida inay iga rabaan inaan dhoola cadeeyo oo iska yeelyeelo. Waxaan la soo maray gardarro jidheed, shucuureed, iyo mid galmo, waxayna ila tahay in la iga rabo inaan iska ilaabo. Guriga, ma wici karo cid aan caawimaad weydiisto iyadoo aan la igu magacaabi doonin abeeso ama xambaab, qofkii i dhaawacayna wax laga qoomamayn ah ma muujiyo-way iska socdaan oo wax walba sidii hore u wanaagsan bay u dhaqmaan. Waxaan dareemaa cadaadis, anigoo aan ka jawaabi karin qofkan noloshayda ku jiray, isagoo iga dhigaya mid aad u xun inta aan anigu sida ugu wanaagsan isku dayayo. Waxaan noqon karaa qof dadka ka farxiya, waxayna ila tahay in la i isticmaalo ama laga faa'iideysto, laakiin waxaan isku dayaa inaan dadka ka ilaaliyo murugada. Ma doonayo in qofna murugo dareemo. Runtii, waxaan u hayaa dadka ujeedooyin wanaagsan, laakiin waxaa la igu imtixaamaa qof igu sameeya murugo aad u weyn. Xanuunka ayaa ila ah mid aad u culus. Ma baxsan karo, ma bixi karo, mana gooyn karo xiriirka sababta oo ah waa qof qaraabo ah oo waa walaalkay. Waan daalanahay oo guriga ayaan ku xannibanahay, anigoo aan marin u lahayn cid kasta oo i caawin karta, sida daaweeye. Waxaan sii weydiisanayaa waalidiintay, laakiin xitaa markay hooyaday ogolaato, waxay sheegtaa inay joogi doonto, markaas waxaan sugaa wakhti dheer oo had iyo jeer dib u dhac baa dhaca. Kaliya waxaan rabaa meel jidheed oo aan taageero ka heli karo. Caawimaad raadinta khadka umaan dareemin inay wax tarayso sababta oo markii aan isku dayay, aad ayaan u neefsaday, laakiin markaas walaalkay ayaa arkay oo wuxuu igu celiyey isla su'aashii: "Ma lahadashay qof?" Waxaan isku dayay inaan ka fogaado jawaabista si aan ugu dhicin niyadda, laakiin waxaan ku khasbanaday inaan been sheego. Waxay u egtahay inuusan jeclayn markaan sidaas dareemayo. Qoyskaygu waa kuwo wax xakameeya, oo jidheed ma raadsan karo. Fadlan u ducee in Alle uu soo diro qof naxariis leh oo garasho leh oo ii joogi doona oo i caawin doona. Waxaan ku baryaya Alle inuu ku caawiyo oo kuu dulqaado waaya-aragnimada xanuunka leh ee aan la soo maray. Ilaahay ha ku siiyo fudayd oo ha ka qaado walaacyadaada, aamiin.