وقتی ترس ایمان را خاموش می‌کند: چگونه نظارت دولت مساجد ما را دگرگون کرد

السلام علیکم، برادران و خواهران عزیز. می‌خواستم اندیشه‌هایی را به اشتراک بگذارم که اخیراً بر قلبم سنگینی می‌کنند، درباره اینکه چگونه مراکز اسلامی ما، مانند "ایسنا کانادا"، طی سال‌ها به دلیل فشارهای بیرونی تغییر کرده‌اند. موضوع دشواری است، اما فکر می‌کنم مهم است که به عنوان یک جامعه صادقانه درباره آن صحبت کنیم، ان شاءالله. پس از تأسیس **بخش بررسی و تحلیل (RAD)** در سال ۲۰۰۳ تحت **نخست‌وزیری ژان کرتین**، وضعیت برای **سازمان‌های مسلمان کانادایی** واقعاً تغییر کرد. دکتر بلجیت ناگرا، پژوهشگر دانشگاه اتاوا که در زمینه نژادپرستی و اسلام‌هراسی مطالعه می‌کند، آن را نوعی "زندان ذهن" می‌نامد؛ جایی که دولت نیاز ندارد گروه‌های جعلی ایجاد کند تا ما را زیر نظر بگیرد-در عوض، از حساب‌رس‌های مالیاتی و نیروهای اطلاعاتی استفاده می‌کند تا نهادهای خودمان پلیس‌گری را برای آن‌ها انجام دهند (۱, ص ۱۴۰). در اصل، برای بقا، گروه‌های مسلمان شروع به غربالگری اعضای خود می‌کنند، کنترل سخنرانی‌ها را شدیداً اعمال می‌کنند و همه را به پرهیز از هرگونه بحث سیاسی که ممکن است قایق را تکان دهد، سوق می‌دهند (۱, صص ۸۷, ۱۳۳, ۱۴۰; ۲, صص ۴–۶). در حالی که بسیاری از ما این روند را احساس کرده‌ایم، اکنون گزارش‌ها و مطالعات واقعی وجود دارد که چگونگی عملکرد آن را نشان می‌دهد، سبحان‌الله: * **حسابرسی‌های ناعادلانه علیه مسلمانان**: یک بررسی افشاشده توسط "سازمان بازبینی امنیت ملی و اطلاعاتی (NSIRA)" نشان داد که از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۲، ۶۷٪ خیریه‌های بررسی‌شده توسط بخش RAD سازمان مالیات کانادا (CRA) آشکارا اسلامی بوده‌اند، با وجود اینکه خیریه‌های مذهبی مسلمانان تنها ۰.۶۶٪ از کل خیریه‌های ثبت‌شده در کانادا را تشکیل می‌دهند (۳, یافته ۲). NSIRA گفت که این انتخاب‌های حسابرسی "خطر جانبداری و تبعیض را به همراه داشته" است (۳, یافته ۶) و ممکن است با حقوق ما تحت "منشور کانادایی" مغایرت داشته باشد (۳, ص iv). پیش از این، یک کمیته سنا از آن به عنوان "تبعیض سیستماتیک" یاد کرده بود (۳, بند ۲۰), استغفرالله. * **ماموران اطلاعاتی در فضای ما**: در شهادت سنا، "کتی هاوارا" رئیس بخش خیریه‌های CRA اعتراف کرد که RAD و نهادهای امنیتی مانند CSIS و RCMP "کارکنان را مبادله می‌کنند... ما اکنون افسرانی داریم که به CSIS و RCMP منتقل شده‌اند. ما با هم آموزش می‌بینیم" و اینکه CRA "نظارت موردی" بر خیریه‌ها انجام می‌دهد (۴, صص ۱۳, ۱۹, ۲۷). پژوهش دکتر ناگرا حتی ثبت کرده که ماموران CSIS به فعالان جوان مسلمان گفته‌اند: "آه، ما خوب می‌دانیم در جامعه مسلمانان چه می‌گذرد. ما در هر مسجد و هر سازمانی خبرچین داریم." این چنان فضای ترسی ایجاد کرد که برادران و خواهران گفتند حتی از خواندن دعا برای مردم فلسطین می‌ترسند، از ترس اینکه گزارش شوند (۱, صص ۱۳۱, ۱۳۵). * **مجازات ابراز همدردی با مناطق خاص**: هر دو نهاد NSIRA و گزارش ۲۰۲۳ "دفتر دادخواه مالیات‌دهندگان" می‌گویند RAD از شاخص‌های خطر "ردۀ ۱" مانند "همدردی و پشتیبانی ایدئولوژیک" یا فعالیت در یا نزدیک مناطق خارجی خاص استفاده می‌کند (۳, جدول ۱; ۵, موضوع شماره ۱). در عمل، این بدان معناست که نشان دادن هرگونه همبستگی با مبارزات در آسیای غربی می‌تواند یک خیریه را پرچمدار کند. در همین حال، گزارش "ائتلاف بین‌المللی آزادی‌های مدنی مسلمانان (ICLMG)" خاطرنشان می‌کند که برخی دولت‌های آسیای غربی در واقع از این چارچوب‌های امنیتی غربی سوء‌استفاده می‌کنند تا منتقدان خود در خارج را هدف قرار دهند (۴, ص ۵۰). این الگوی تسلیم شدن در برابر فشار دولت، که در سراسر آمریکای شمالی شاهد آن هستیم، بسیاری از مسلمانان را به تحریم گردهمایی‌های بزرگ مانند "ایسنا" و همایش "احیای روح اسلامی (RIS)" در تورنتو واداشته است. یک نمونه شناخته‌شده، دانشمند "دکتر طارق رمضان" است، الله ما را هدایت کند، که اغلب درباره چگونگی تلاش کشورهای غربی برای تقسیم مسلمانان به "خوب" (ساکت) و "بد" (آوادهنده) سخن می‌گوید (۱, صص ۷۰, ۱۱۱, ۱۳۳). در سال ۲۰۱۴، او هر دو همایش ایسنا در دیترویت و همایش RIS در تورنتو را **تحریم کرد**. او گفت که نمی‌تواند از رهبرانی حمایت کند که از ترس سکوت می‌کنند-سکوت درباره سوءاستفاده‌های امنیتی داخلی و درباره ظلم علیه برادران و خواهران فلسطینی ما. او نوشت که شرکت در همایش مانند تأیید آن سکوت ترس‌آلود است (۶). او همچنین از کنفرانس RIS انتقاد کرد و گفت که برخی سخنرانان، تحت پوشش تمرکز صرف بر معنویت یا پرهیز از سیاست، در واقع از وضع موجود و برخی حاکمان استبدادی در جهان اسلام دفاع می‌کنند. او از نسل جوان خواست رهبرانی پرورش دهند که کرامت خود را با امنیت معامله نکنند، و وظیفه خود را در سخن گفتن علیه بی‌عدالتی به یاد آورند (۶). اکنون، به امروز که می‌نگریم، همان فضای کنترل‌شده را در ایسنا کانادا می‌بینیم. پس از آنکه حسابرسی‌های RAD وضعیت خیریه "بنیاد توسعۀ ایسنا" را در سال ۲۰۱۳ (۷) و "خدمات اسلامی ایسنا کانادا" را در سال ۲۰۱۷ لغو کردند، CRA در سال ۲۰۱۸، ایسنا کانادا را به دلیل ارتباطات کاری امدادی‌اش به مدت یک سال معلق و بیش از نیم میلیون دلار جریمه کرد (۲, ص ۲۵ پانویس ۴۸; ۴, صص ۳۱, ۳۴, ۳۶, ۴۷). بانک‌ها حتی حساب‌هایشان را بستند. از آنجا که RAD هر خیریه‌ای را که در بررسی دقیق سخنرانان مهمان کوتاهی کند مجازات می‌کند (۳, بندهای ۵۰, ۷۹) و نگهداری سوابق دقیق را مطالبه می‌نماید (۲, صص ۲۹–۳۰)، سازمان‌هایی مانند ایسنا کانادا اکنون قوانین داخلی سختگیرانه‌ای برای محافظت از خود دارند: ۱. کنترل خطبه‌ها و سخنرانی‌ها: برای اجتناب از هر شاخص "همدردی" که ممکن است حسابرسی را تحریک کند، رهبری اکنون خطبه‌های امامان و سخنرانی‌ها را از پیش بررسی می‌کند و آن‌ها را از هرگونه آموزش سیاسی درباره بخش‌های درگیر امت مسلمان دور می‌سازد. ۲. خاموش کردن صداهای درونی: قوانین داخلی ایسنا کانادا، در "اساسنامه ۲۰۲۰" آن (بخش ۲.۴.۳)، به هیئت مدیره اختیار مطلق می‌دهد تا هر عضوی را به هر رفتاری که به قضاوت خود "مضر" تشخیص دهد، بدون حق تجدید نظر، معلق یا اخراج کند (۸). الحمدلله، حقیقت راه خود را به نور می‌یابد. پس از خواندن این متن، احتمالاً می‌توانید لحظات خود را به خاطر آورید که ترس از حسابرسی یا نظارت بر آنچه در مسجد یا مرکز محلی شما رخ داد تأثیر گذاشته است. لطفاً تأملات خود را در نظرات به اشتراک بگذارید، و ان شاءالله، می‌توانیم از این تجربیات با هم بیاموزیم و قوی‌تر شویم. جَزاکُمُ اللهُ خَیرًا برای خواندن.