وقتی دنیا سنگین میشود، پروردگارت را به یاد آور

السلام علیکم، همه. فقط یک یادآوری که امروز به آن نیاز داشتم، و شاید شما هم نیاز داشته باشید. گاهی زندگی آنقدر سخت می‌زند که حتی نمی‌توانی نفس بکشی. دلت درد می‌کند و نمی‌دانی چرا، درها بسته می‌مانند وقتی التماسشان کردی که باز شوند، و فقط زمزمه می‌کنی "یا الله، چه خبر است؟" فقط مکث کن. نفس بکش. به این فکر کن که الله کیست. این سختی؟ موقتی است. اما اگر با صبر گره بخوری، پاداش آن برای همیشه است. جنت منتظر است. هر اشک، هر نبرد خاموش، هر دعایی که از میان اشک‌ها زمزمه می‌کنی-الله همه را می‌بیند. هرگز فکر نکن دعاهایت بی‌معنی‌اند. او می‌شنود آنچه را که حتی نمی‌توانی بلند بگویی. هر ثانیه‌ای که با ناامیدی مبارزه می‌کنی، هر باری که به جای ترس بر ایمان تکیه می‌کنی، هر لحظه‌ای که وقتی درد می‌کشد به سوی او برمی‌گردی-در آن اجر زیادی است. شکرگزار بودن، حتی وقتی همه چیز خالی به نظر می‌رسد، برکات بیشتری را باز می‌کند. الله گفت اگر شکر کنی، بیشتر به تو می‌دهد. اشتباهات گذشته‌ات؟ آینده‌ات را مالک نیستند. توبه همیشه در دسترس است. رحمت و بخشش همیشه بزرگتر از آن چیزی است که فکر می‌کنی. قلبت مضطرب و شکسته است؟ فقط در ذکر آرام می‌گیرد. وقتی هیچ چیز در اطرافت منطقی نیست، به کسی که هرگز لغزش ندارد چنگ بزن. تمام موقعیتت می‌تواند در یک ثانیه تغییر کند. آنچه برایت غیرممکن به نظر می‌رسد برای الله هیچ است. این فصل سخت؟ آخرین فصل نیست. حکمت او بسیار فراتر از آن چیزی است که می‌توانی بفهمی. ما فقط یک تکه کوچک می‌بینیم؛ او همه چیز را می‌بیند. شاید یک روز بفهمی چرا همه چیز اتفاق افتاد، یا شاید فقط در آخرت بفهمی. اما هرگز امیدت را به رحمت او از دست نده. نگذار این دنیای خشن، ناامیدی مردم، مبارزاتت، یا تاریکی تو را از یاد آن رحمت بیندازد. جدی، این را به خاطر بسپار: شاید نفهمی چرا الله این آزمایش را به راهت گذاشته. درهای بسته، کسانی که رفتند، نقش‌هایی که فرو ریختند، دعاهایی که جوری که می‌خواستی جواب نشدند-اشکالی ندارد گریه کنی، خسته باشی، روزهایی داشته باشی که احساس ضعف شدید کنی. اما آزمایش‌های سخت به این معنی نیست که الله تو را ترک کرده. کسی که تو را آفریده تو را فراموش نکرده است. او هر دعا را می‌شنود و هر دردی را می‌داند. به دعا کردن ادامه بده. نماز بخوان. توبه کن. شکرگزار بمان. تلاش کن. خودت را با همراهان خوب محاصره کن. قلبت را به او گره بزن. حتی وقتی راه فراری نمی‌بینی، به سوی او قدم بردار. وقتی قلبت له شده، به هر حال به او رو کن. وقتی این دنیا هزار دلیل برای ترک کردن به تو می‌دهد، به کسی چنگ بزن که هر دلیلی برای امید به تو می‌دهد. لازم نیست نقشه‌های او را بفهمی تا به حکمتش اعتماد کنی، یا ببینی به کجا می‌روی تا به کسی که تو را هدایت می‌کند اعتماد کنی. حتی لازم نیست بدانی داستانت چطور تمام می‌شود تا مطمئن باشی که الله بر هر نفسی مسلط است. بگذار دنیا تو را آزمایش کند، اما نگذار تمرکزت را بر آخرت بدزدد. بگذار تو را فروتن کند، نه این که پیوندت با الله را بشکند. بگذار تو را به زانو درآورد-و بعد بگذار آن زانوها در سجده به زمین بخورند. گاهی موفقیت بزرگ این نیست که همه چیز فوراً درست شود، بلکه این است که در میان همه آشفتگی، هرگز دست از الله نکشیدی. خدایا دردهایمان را تبدیل به کفاره، اشک‌هایمان را به پاداش، صبرمان را به راه‌هایی به سوی جنت، و مبارزاتمان را به دلایلی برای نزدیکتر شدن به خودت بگردان. زخم‌هایی که پنهان می‌کنیم را شفا بده، دعاهایی که به سختی زمزمه می‌کنیم را اجابت کن، بارهایی که حمل می‌کنیم را سبک کن، آنچه را پشیمانیم ببخش، ایمانمان را در هر طوفانی حفظ کن، و ما را با توکل محکم پر کن تا آخرین لحظه ثابت قدم بمانیم. آخرین کلام ما "لا اله الا الله" باشد، قبرهایمان مثل باغ‌ها باشد، و خانه‌مان جنت‌الفردوس. آمین یا رب.