نشانههای پیامبر در کتابهای مقدس پیشین
سلام علیکم، میخواستم یه چیز جالب رو درباره اینکه چطور پیامبر محمد ﷺ در کتاب مقدس اشاره شده به اشتراک بذارم. مثلاً، حجی ۲:۷ به "مطلوب همه ملتها" اشاره میکنه - در عبری، اون کلمه "حِمده" است، از ریشه ح-م-د، به معنی مطلوب یا محبوب. در عربی، ریشه ح-م-د به معنی ستایشه، و مستقیم به اسم محمد (ستوده شده) مربوطه. حروف بیصدا قشنگ با هم جور در میان: میم، حِت، میم، دالت در عبری، و میم، حاء، میم، دال در عربی. همچنین صحبت از "خانه آخر" هست که جلالش از اولی بیشتره، و در اونجا صلح (شالوم) داده میشه - شالوم در عبری، سلام در عربی، که اصل اسلامه. خیلیها این رو اشاره به کعبه در مکه میدونن. تثنیه ۱۸:۱۸ وعده پیامبری "مثل تو" از میان برادرانشون میده، کسی که کلام خدا رو بگه. ارمیا ۲۸:۹ میگه پیامبر صلح (باز شالوم) وقتی کلامش به حقیقت بپیونده شناخته میشه. حتی کتاب حبقوق از "کوه فاران" نام میبره - منطقهای که اسماعیل درش ساکن شد - و از یه قدوس که از اونجا میاد، با "شاخها" در دستش، که شاید از طریق عربی "قرن" به قرآن مربوط باشه. اینها فقط پیوندهای زبانی و موضوعیاند، اما آدمو به فکر فرو میبرن. قرآن خودش در ۷۳:۱۵ میگه که پیامبری فرستاده شده، همون طور که به فرعون فرستاده شد. سبحانالله، نشانهها برای اونایی که تفکر میکنن وجود داره.