حکمت پشت نشان ندادن چهره پیامبران معمولاً نادیده گرفته میشود

سلام به همه. میخواستم یه فکری که تو ذهنم بوده رو به اشتراک بذارم. اینکه پیامبرایی مثل عیسی (علیه السلام) و موسی (علیه السلام) معمولاً چطور به تصویر کشیده میشن، از یه دیدگاه خیلی اروپامحور میاد و راستش، آسیب زیادی زده. وقتی اونا رو به عنوان یه نژاد خاص نشون میدن و این به یه تصویر "عادی" تبدیل میشه، بی سروصدا عقاید برتری نژاد سفید رو تقویت میکنه-مثلاً اینکه خدا مردم سفیدپوست رو برای هدایت و "متمدن" کردن بقیه انتخاب کرده، که این کاملاً اشتباهه. خیلی از مسیحیا میگن "میتونی عیسی رو هرجوری که دوست داری تصور کنی"، اما وقتی یکی یه تصویر از نظر تاریخی دقیق‌تر رو نشون میده، خیلیا ناراحت میشن. این نشون میده که خیلیهاشون یه تصویر ثابت تو ذهنشون دارن و هرچی متفاوت با اون، انگار تهدیدی برای کل جهان‌بینی‌شون محسوب میشه. مثل اینکه نمیتونن قبول کنن که یه مرد غیرسفید میتونه مورد عشق و احترام خالق باشه-مگه اینکه فقط یه پیرو دیگه پشت یه رهبر سفید باشه. بعضی وقتا فکر میکنم، اگه ما مسلمونا قانون منع نشان دادن چهره پیامبر محمد (صلی الله علیه وسلم) رو نداشتیم و اسلام بیشتر از تأثیر غرب دور میموند، شاید چیز مشابهی با برتری‌طلبی عربی می‌دیدیم که نفوذ کنه. چون ته دل همه دوست دارن حس کنن که برگزیده هستن. الحمدلله بابت حکمتی که تو سنت ما هست.