روایت انفجار آتشفشان و نابودی قوم سدوم از نگاه تفسیر
روایت نابودی قوم حضرت لوط علیهالسلام، هشداری جدی در قرآن کریم است. آنان به سبب اعمال تجاوزگرانه، از جمله آمیزش آشکار با همجنس، راهزنی، ستمگری و ردّ تعالیم توحید، نابود شدند. در اوج این داستان، وقتی فرشتگان به شکل مهمان آمدند، اهل سدوم قصد کردند که کار زشت و شنیعی با آن مهمانها انجام دهند.
بر اساس قرآن، عذاب در وقت سحر فرود آمد: سرزمین آنان زیر و رو شد، همراه با صدایی غرشوار و سپس سنگهایی از گِل آتشزده (سِجّیل) بر آنان بارید. برخی مفسران، مانند بویا حمکا در تفسیر الازهر، این پدیده را همانند انفجار آتشفشان، زمینلرزه شدید و بارش مواد آتشفشانی تفسیر کردهاند.
از دید زمینشناسی، در اطراف دریای مرده منطقهای گسلی و فعال وجود دارد، اما در آن دوره آتشفشانی نبوده است. نظریههای علمی دیگر شامل زمینلرزهای است که باعث فوران قیر، گاز و گوگرد شده، یا حتی انفجار یک شهابسنگ در محل "تل الحمام" که گمان میرود جایگاه سدوم است. دریای مرده که خشک و بیجان است، به باور بسیاری، باقیماندهٔ همان رویداد است.
این روایت در سورههای مختلف به عنوان درس اخلاقی بیان شده است. تفسیر علمی کوششی برای فهم پدیدههای طبیعی است، در حالی که از نگاه باور دینی، همه چیز به ارادهٔ الله متعال اتفاق افتاده است.
https://www.gelora.co/2026/09/