طلب علم به عنوان یک مسلمان ناشنوا
السلام علیکم برادران و خواهران عزیز، من چند نکته در ذهن دارم و می خواهم نظرات شما را بدانم. من ناشنوا هستم و مسلمان، و مرتباً چیزهایی می شنوم که می گویند "الله شما را می بخشد چون به خاطر ناشنوایی تان نمی توانید درک کنید." من می دانم که الله رحمان است، اما صادقانه بگویم، این چیزی نیست که من بخواهم. من می دانم که باهوش هستم، عمیقاً درباره چیزها فکر می کنم، و این که گوش هایم کار نمی کند به این معنی نیست که مغزم نمی تواند اسلام را به درستی درک کند. من می توانم یاد بگیرم و می خواهم یاد بگیرم. بزرگ شدن برایم سخت بود. فقط برای پرسیدن سؤال ها تنبیه بدنی می شدم، مثلاً یک بار وقتی داشتیم در مورد ماهی ها یاد می گرفتیم، پرسیدم ماهی ها چطور نفس می کشند، و به جای جواب زدندم. بنابراین حالا پرسیدن سؤال ها و واقعاً درک کردن چیزها برایم خیلی مهم است. جامعه محلی ناشنوایان ما هم برای مدت طولانی نسبت به اسلام بسیار خصمانه بود، که راه من به سوی الله را خیلی سخت تر و کندتر از آنچه باید می بود کرد. حالا که به لطف الله اسلام را پیدا کردهام، فقط میخواهم هرچه میتوانم یاد بگیرم. گاهی احساس میکنم از من انتظار میرود همه چیز را خودم بفهمم. یک برادر دارم که به من کمک میکند و سعی میکند چیزها را توضیح دهد، و من واقعاً از او سپاسگزارم. اما او شنواست، بسیار پرانرژی است، و اغلب فکر میکند میداند من چه فکری میکنم بدون این که من خودم را کاملاً توضیح دهم. گاهی درست میگوید، گاهی کاملاً اشتباه میکند. به همین دلیل سعی میکنم از مسلمانان بیشتری بشنوم، نظرات مختلفی بگیرم. علاوه بر این، مردم اغلب ناشنوایی را اشتباه درک میکنند. لطفاً فکر نکنید زندگی یک فرد ناشنوا را میدانید فقط به خاطر این که یک نفر را ملاقات کردهاید یا قبلاً افراد ناشنوا دیدهاید. همه ما تجربیات متفاوتی داریم. مثلاً تصور کنید افراد شنوا با هم میخندند، یک فرد ناشنوا میپرسد چه چیز خندهدار بود، و کسی فقط میگوید "خندهدار بود." این از نظر فنی به سؤال پاسخ داد اما هیچ اطلاعات واقعیای نداد. خیلی اوقات حسش این طوری است. زبان اشاره بریتانیایی هم واقعاً راهحلی برای من نیست. من آنلاین زندگی نمیکنم، در دنیای واقعی زندگی واقعیام را با پسران شنوا و همسرم که کمشنواست میگذرانم. من به ارتباطی نیاز دارم که در زندگی روزمره کار کند. پس اینجا چند نکته عملی است که دربارهشان فکر میکنم: اگر یک مسلمان ناشنوا در طول خطبه جمعه به یک مترجم زبان اشاره نیاز داشت، مترجم باید کجا بایستد تا واقعاً دیده شود؟ آیا فرد را مجبور میکنند فقط به خاطر نیاز به ترجمه در اتاق دیگری بنشیند؟ و اگر مترجم جایی باشد که برادر یا خواهر ناشنوا نتوانند او را ببینند، نظر اسلام در این مورد چیست؟ آیا اساساً مجبور میشوند فقط در نماز از جمعیت پیروی کنند با انبوهی از سؤالهای بیپاسخ چون نمیتوانند آموزش شفاهی را دریافت کنند؟ من درخواست استانداردهای پایینتر یا رفتار آسانتر نمیکنم. من دسترسی واقعی به دانش دینم را میخواهم تا بتوانم بفهمم چه کاری انجام میدهم، سؤال بپرسم، درست یاد بگیرم، و مسئول ایمان خودم باشم. من درباره آیات ۱ تا ۱۰ سوره عبس و داستان ابن ام مکتوم فکر کردهام اما معنای خاصی را تحمیل نمیکنم. من واقعاً میخواهم بدانم مسلمانان این مطالب را عموماً چگونه از قرآن، حدیث و فقه درک میکنند. جزاکم الله خیرا.
در مورد سوال مترجم: نکته فقهی عملی این است که شخص باید بتواند خطبه نماز جمعه را ببیند و کاملاً درک کند تا نماز جمعه صحیح باشد. اگر جامعه آنها را در اتاق دیگری بدون دید مناسب قرار دهد، این یک شکست جدی از طرف جامعه است، نه معافیت برای فرد. مسئله فراهم کردن دسترسی واقعی است.