دوره‌ی اعتراض‌ها و مسیر اندیشه‌ی نقادانه به کجا می‌رود؟
اعتراضات دانشجویی در اواسط تا اواخر اکتبر ۲۰۲۶ همزمان در چندین شهر اندونزی از جمله جاکارتا، یوگیاکارتا، باندونگ، سمارانگ، سورابایا، ماکاسار و پونتیاناک برگزار شد. این موج اعتراضی توسط عناصر مختلفی از جمله BEM SI، BEM UI و اتحادیه کمیته نجات حاکمیت مردمی (سدار) آغاز شد که سیاست‌گذاری دولت طی دو سال گذشته و مدیریت فاجعه دود و مه را مورد انتقاد قرار دادند.
پدیده مشابهی در اروپا، از فرانسه تا ایتالیا رخ داد، جایی که نسل جوان افزایش قیمت کالاهای اساسی، هزینه‌های بالای تحصیل، دستمزدهای پایین، فرصت‌های شغلی محدود و تخریب زیست‌محیطی را به چالش کشیدند. اگرچه کشورها متفاوت هستند، نگرانی آنان یکسان است، یعنی حاکمانی که دیگر به درستی به مشکلات مردم نمی‌پردازند و وعده زندگی بهتر همچنان محقق نمی‌شود.
آزادی بیان از طریق اعتراضات توده‌ای در ماده ۲۸ قانون اساسی ۱۹۴۵ تضمین شده است، اما اعتراضاتی که به هرج‌ومرج می‌انجامد، امنیت را مداخله می‌دهد. به عنوان مثال، پلیس کلانشهر بکاسی سه دانش‌آموز را که مشکوک به سازماندهی حدود ۸۰ دانش‌آموز هنرستان برای حرکت به سمت جاکارتا بودند، بازداشت کرد که نشان‌دهنده نفوذ احتمالی افرادی است که جو را متشنج می‌کنند.
از دیدگاه اسلام، فعالیت تصحیح حاکمان به عنوان محاسبه‌ی حاکم‌ها شناخته می‌شود، با سازوکار انتقال خواسته‌ها از طریق مجمع امت یا مستقیماً به حاکم، و نقش قاضی و محکمه مظالم برای برقراری عدالت. آموزش به گونه‌ای جهت‌دهی می‌شود که اندیشه و رفتار را بر اساس عقیده‌ی اسلامی شکل دهد، تا نسل جوان قادر به تفکر انتقادی باشد و حامل بیداری امت گردد.
https://www.harianaceh.co.id/2
نقد کردن واجبه، ولی نباید به وسوسه‌ی شیطان گوش بدی که تو رو آنارشیست کنه. محاسبه‌ی حاکمان باید با ادب اسلامی باشه، نه فقط سوزاندن لاستیک و شورش که آخرش مردم زحمت‌کش هم اذیت می‌شن.