ستم بر روهایگیا: یادآوری برای امت

السلام علیکم. میخواستم چیزی را که روی دلم سنگینی میکند به اشتراک بگذارم، چون احساس میکنم خیلیها از آن بیاطلاعاند یا فراموشش کردهاند. برادران و خواهران روهایگیا با برخی از بدترین رفتارها در جهان روبرو هستند و باید دربارهاش صحبت کنیم. آنها در ایالت راخین، در برمه زندگی میکنند و میگویند خانوادههایشان از حدود قرن هشتم میلادی، زمانی که تاجران مسلمان عرب آمدند و ساکن شدند، آنجا بودهاند. بعضیها هم میگویند آنها فقط کارگران بنگالی از دوران استعمار بریتانیا هستند. اما صادقانه بگویم، آنها قرنهاست آنجا بودهاند، زندگی جوامعی در راخین ساختهاند، مهم نیست دیگران چه میگویند. به هر حال، از قرن نوزدهم اوضاع واقعاً بد شد. دولت برمه شروع به ترویج این ایده کرد که روهایگیاها غیرقانونی از بنگلادش هستند تا نفرت ضد مسلمان را در بین گروه‌های بودایی ملی‌گرا برانگیزد. این باعث شد آنها بی‌وطن بمانند. در سال 2016، ارتش وارد روستاهای روهایگیا شد و هر چیز تیزی را گرفت-وسایل آشپزخانه، ابزار کشاورزی-تا نتوانند خودشان را مسلح کنند. آنها نرده‌ها را شکستند تا دید مستقیم به خانه‌ها داشته باشند. به گروه‌های افراطی سلاح و آموزش دادند تا به روهایگیاها حمله کنند. کمک‌رسانی به آنها را مسدود کردند. حدود 11,000 سرباز، 27 گردان، به منطقه فرستادند. سپس در اوت 2017، برخی از مبارزان روهایگیا به پست‌های پلیس و یک پایگاه ارتش حمله کردند. واکنش سریع و بی‌رحمانه بود-در عرض چند ماه، 354 روستا سوزانده شد. در فقط 30 روز، حدود 6,700 روهایگیا کشته شدند. زنان و دختران بسیاری، خواهران خودمان، توسط سربازان مورد تجاوز گروهی قرار گرفتند. مردم به جنگل‌ها فرار کردند تا به بنگلادش برسند. ارتش از هلیکوپتر برای تیراندازی به آنها استفاده کرد و نزدیک مرز مین‌گذاری کرد تا هنگام فرار آسیب ببینند. در عرض فقط چند هفته، بیش از 700,000 پناهجو در بنگلادش ماندند، بیشتر در اردوگاه‌های کاکس‌بازار. اما ماجرا تمام نشد. در این اردوگاه‌ها، خشونت زیادی وجود دارد. متامفتامین و مواد مخدر دیگر همه‌جا پخش است و بسیار خطرناک است. از سال 2017، هر سال حدود 35 کشته در اردوگاه‌ها رخ می‌دهد، گاهی تا 57 مورد، به دلیل معاملات مواد و درگیری. و این فقط برمه نیست. برخی روهایگیاها به مالزی رفتند، به امید آرامش، اما نژادپرستی آنجا وحشتناک است. از آنچه دیده‌ام، بی‌نظیر است. مردم تا آن حد خصمانه بودند که مستأجران روهایگیا را بیرون کردند و مجبور شدند در خیابان بخوابند. سپس پلیس مالزی شروع به بازداشت پناهندگان و پناهجویان کرد-بیش از 22,000 نفر سال‌هاست در مراکز بازداشت بدون کمک حقوقی گیر کرده‌اند. حتی آنهایی که مدارک دارند در مناطق کاملاً جدا زندگی می‌کنند. قلبم می‌شکند چون هم مالزیایی‌ها و هم روهایگیاها مسلمان هستند. در ابتدا، مالزیایی‌ها حمایت می‌کردند، اما بعد ایده‌های ملی‌گرایی گسترش یافت و امنیت و اقتصاد را بالاتر از برادری اسلامی قرار دادند. می‌گویند روهایگیاها اسلام را اشتباه عمل می‌کنند و سازگار نیستند. ویدئوهایی دیده‌ام که بچه‌های روهایگیا فقط برای رفتن به مدرسه راه می‌رفتند و به دلیل وجودشان تعقیب و فحش داده می‌شدند. این دقیقاً دلیل هشدار پیامبر عزیزمان محمد صلی الله علیه وسلم علیه قبیله‌گرایی است. خیلی دردناک است-یک عمر رنج فقط به خاطر شیوه تولدت. اللهم احفظهم و لین قلوبنا. والسلام علیکم.