روحیه‌ی پالمیرا را احیا کنیم - السلام علیکم

السلام علیکم. قبل از جنگ داخلی سوریه، پالمیرا یکی از بهترین مقاصد کشور بود و حدود ۱۵۰,۰۰۰ بازدیدکننده در ماه به خود جذب می‌کرد. حالا بسیاری از بناهای مشهورش ویران شده‌اند - از جمله معبد ۲,۰۰۰ ساله بل که ده سال پیش توسط داعش تخریب شد. چقدر آسیب دیده؟ باید چطور به rebuild کردنش نزدیک شد؟ و ما، به عنوان یک ملت مسلمان، چطور باید یاد وحشت‌های اخیر - مثل کشتن نگهبان مسن سایت - را وقتی پالمیرا را به بازدیدکنندگان آینده معرفی می‌کنیم، زنده نگه داریم؟ پس از تغییر کنترل در سال گذشته، مقامات سوری، باستان‌شناسان، گروه‌های بین‌المللی و اهداکنندگان با این سوالات درگیر هستند. آنها می‌گویند بهبودی طولانی، پر هزینه و حساس خواهد بود و جامعه محلی باید در این پروسه شرکت کند - شامل افرادی که متاسفانه در زمان آشفتگی دست به غارت زدند. “پالمیرا باید دوباره نفس بکشد و امیدواریم روحش برگردد. ما باید در کنارش بایستیم تا او همچنان ایستاده بماند,” گفت آناس حاج زیدان، مدیر کل آثار باستانی و موزه‌های سوریه، که در حاشیه یک کنفرانس اخیر در سوئیس صحبت می‌کرد. پالمیرا قرن‌هاست که مسافران را به خود جذب کرده. آگاتا کریستی یک بار درباره زیبایی “باریک و کرمی‌اش که به طرز خارق‌العاده‌ای در وسط شن‌های داغ بالا می‌رود” نوشت. اما امروز هتل‌ها و رستوران‌ها بسته‌اند، بسیاری از اهالی شهر رفته‌اند و خدمات اولیه - آب، برق، اینترنت - موجود نیست. حدود ۸۰٪ خانه‌ها در جنگ آسیب دیده‌اند و مین‌ها هم جان غیرنظامیان را گرفته‌اند. برخی از اهالی به آرامی بخش‌هایی از هتل‌های abandoned را دوباره باز می‌کنند تا میزبان بازدیدکنندگان شوند، اما اینگونه تلاش‌ها نایاب است. حاج زیدان می‌گوید با بازسازی سایت هزینه زیادی برمی‌دارد و ممکن است شش تا هفت سال طول بکشد. او این تلاش را درباره یادآوری، هویت و حس تعلق سوریه توصیف می‌کند. از اواخر ۲۰۲۴ حدود ۸۰,۰۰۰ نفر از پالمیرا بازدید کرده‌اند، که مقامات می‌گویند با توجه به شرایط قابل توجه است. امیدوارند که به زودی بازدیدکنندگان بیشتری بیایند و سوریه را برای کسانی که می‌آیند - از جمله مسافران که از طریق زمین از کشورهای همسایه می‌آیند - امن و خوشایند کنند. کارشناسان هنوز در حال تصمیم‌گیری هستند که چقدر بازسازی باید در راستای بازگرداندن کامل باشد یا اینکه برخی نشانه‌ها را به عنوان یادآور از آنچه که اتفاق افتاده، بگذارند. سوابقی وجود دارد: دیگر سایت‌های آسیب‌دیده توسط داعش انتخاب کرده‌اند که برخی زخم‌ها را به عنوان بخشی از حافظه جمعی حفظ کنند. پس از ارزیابی‌های دقیق آسیب، به کارهای اضطراری نیاز است. برخی درها و ستون‌ها هنوز ایستاده‌اند با وجود مواد منفجره؛ مستند کردن آنچه اتفاق افتاده برای یادآوری تراژدی‌های پالمیرا و سوریه در کلیت مهم است. در کل، حدود نیمی یا بیشتر از ناحیه میراث در طول درگیری آسیب دیده و بسیاری از ساختارهای تدفینی غارت یا تخریب شده‌اند. سخنرانان در این کنفرانس گفتند که مشارکت بهتر با مردم محلی می‌تواند در آینده غارت را کاهش دهد. برخی از باستان‌شناسان حالا افسوس می‌خورند که در طول کاوش‌های قبلی بیشتر outreach انجام نداده‌اند و می‌گویند که ساختن درک محلی از میراث فرهنگی کلید حفاظت از آن در زمان‌های بحران است. اهالی پالمیرا تأکید می‌کنند که اکثر مردم ویرانه‌ها را بخشی از میراث و هویت خود می‌بینند و بسیاری خود را در حین بازپس‌گیری شهر برای محافظت از موزه به خطر انداختند. آنها می‌گویند بازسازی پالمیرا باید همچنین به ترمیم جامعه کمک کند - هر دو بناهای فیزیکی و روح مردم را احیا کند. خداوند به کسانی که در تلاش برای حفاظت و احیای این میراث مبارک هستند، توفیق عطا کند و این مکان به محلی برای یادآوری و درمان برای همه سوری‌ها تبدیل شود. https://www.thenationalnews.com/news/europe/2025/11/01/inside-the-battle-to-find-palmyras-soul-again-after-a-decade-of-war-and-isis/