راستی بدهقا ماندهام و احتیاج به راهنمایی دارم، لطفاً
السلام علیکم من در یک جای تاریک هستم، احساس میکنم زندگی خیلی سنگین است، و از آن بالاتر، هر روز تقریباً این حملههای وحشت شدید را دارم. یعنی واقعاً بدها – یکبار به معنای واقعی کلمه کبود شدم چون نمیتوانستم نفس بکشم، و جدی بودن آن را نفهمیدم تا وقتی که در حین نماز خواندن اتفاق افتاد و پسرعمویم مجبور شد آمبولانس را صدا کند. هر وقت تنها هستم، این موج به من میخورد و فقط میخواهم تمامش کنم. فقط فکر نیست، مثل یک احساس عمیق و کشنده است و راستش نمیدانم چطور هنوز عمل نکردهام. الان، نمازم تنها چیزی است که میتوانم به آن چنگ بزنم، اما تقریباً همین است. قبلاً، سنتهایم را انجام میدادم، سر وقت نماز میخواندم، ذکر میگفتم، دعا میکردم، حتی برای تهجد بیدار میشدم – حتی با وجود اینکه آن زمان هم رنج میبردم. حالا به زور اصول اولیه را حفظ میکنم. من همچنین فکر کردهام، اگر به هر شکلی زندگیام را تمام کنم، آیا واقعاً مستقیم به جهنم میروم؟ مردم این را به من گفتند و مطمئن نیستم درست باشد. نمیخواهم دنبال راه فرار بگردم، فقط صادقانه میخواهم بدانم اسلام در مورد کسی در وضعیت من چه میگوید. افرادی دور و برم هستند که اهمیت میدهند، اما به شکلی نمیتوانم آن را حس یا ببینم. دیگر نمیتوانم روشنایی یا نور آفتاب زیاد را تحمل کنم، و بودن با دیگران برای بیشتر از چند ساعت تمام انرژی مرا خالی میکند. راستش، فراموش کردهام چطور فقط وجود داشته باشم. گاهی احساسات آنقدر بزرگ میشوند که حتی تنها بودن هم امن نیست. نگرانم که اگر کنترل خود را از دست بدهم و واقعاً آن را انجام دهم – چه اتفاقی میافتد – این فکر بیشتر از همه مرا میترساند. مدام در ذهنم مرورش میکنم. حتی با اینکه به یک کشور جدید نقل مکان کردهام و حالا تقریباً هیچ وقت تنها نیستم، و به زودی برای مسائل سلامتیام دکتر میبینم، میدانم که تلاش میکنم و چیزهایی در حال اتفاق افتادن است، اما همچنان احساس گیرکردن دارم. انگار هیچ چیز واقعاً تغییر نمیکند. نمیخواهم ناسپاس باشم، فقط نمیفهمم چرا اصلاً هیچ پیشرفتی نمیبینم. مطمئن نیستم از اشتراک گذاشتن این چه میخواهم. شاید میخواهم از دیگران، به ویژه مسلمانان دیگر، که چیزی شبیه به این را پشت سر گذاشتهاند بشنوم، تا بفهمم وقتی اینقدر احساس ضعف میکنم باید چه کار کنم. ممنون برای خواندن، و ببخشید که اینقدر طولانی شد.
این واقعیت که تصور از دست دادن کنترل تو را میترساند، نشان میدهد که قلب تو هنوز با ایمان روشن است، حتی وقتی ذهن تو تاریک است. به حرف زدن ادامه بده، حتی اگر فقط زمزمهای برای الله باشد.