پول قرض دادن به یه دوست-بعدش قسم به قرآن خورد

السلام علیکم به همه، من واقعاً فقط سعی دارم یه چیزی رو بفهمم و یه نصیحت صادقانه یا یه نگاه متفاوت بهش نیاز دارم. توی طول سال گذشته، یکی که واقعاً فکر میکردم دوست خوبیه، حدود ۲۰۰۰ دالر از من قرض گرفت. همین تازگی، دوباره اومد و ۵۰۰ دالر دیگه خواست و قسم خورد که تا جمعه پیش پولمو پس میده. این دفعه یه حس بدی داشتم، واسه همین حتی از دختر ۱۲ سالهم پرسیدم که نظرت چیه-اون رک و پوست کنده بهم گفت که این آدم مثل یه دوست واقعی نمیزنه و شاید فقط داره ازم سوءاستفاده میکنه. وقتی گفتم نه، اون به قرآن قسم خورد و قول داد که پول تا جمعه برمیگرده. جمعه اومد و رفت. یه کلمه هم خبر نشد. نه پولی، نه خبری، نه توضیحی. یه هفته کامل صبر کردم تا باهاش تماس بگیرم، و حالا به نظر میرسه که منو کاملاً نادیده گرفته. چیزی که بیشتر از همه آزارم میده، حتی پول هم نیست. اون قسم به قرآنه. ما به عنوان مسلمون بزرگ شدیم که بدونیم این قسم چقدر سنگینه. واقعاً نمیتونم بفهمم چطور یکی میتونه اینقدر راحت به قرآن قسم بخوره و بعدش حرفش رو بشکنه. الان از دستش عصبانیم، اما از خودم هم عصبانی هستم که همه اون علامتهای هشدار رو نادیده گرفتم چون میخواستم بهترین فکر رو در مورد یه برادر دینی بکنم. فقط یه چندتا سوال توی ذهنم میچرخه. از نظر اسلامی، شکستن قسمی که به قرآن خورده شده چقدر جدیه؟ چطور میتونی بعد از یه همچین چیزی، از تلخ شدن یا بیاعتماد شدن جلوگیری کنی؟ آیا مردم واقعاً اینقدر راحت قسم به قرآن یا الله رو الکی میخورن بدون اینکه بهش عمل کنن؟ واقعاً از هر نصیحت صادقانهای قدردانی میکنم. جزاکم الله خیراً.