من می‌خواهم به اسلام ایمان بیاورم، اما نمی‌توانم ایمان را درون خودم پیدا کنم.

سلام علیکم. من به سختی دارم خودم رو از نظر ذهنی کنترل می‌کنم و اخیراً شک‌های من منو به ناامیدی عمیق کشونده. فکر اینکه بعد از مرگ ممکنه چیزی نباشه-نه عدالتی، نه قضاوتی، نه عواقبی-منو به شدت می‌ترسونه. نمی‌تونم به ادیان دیگه به‌طور منطقی قبول کنم و اسلام نزدیک‌ترین چیزی به نظر می‌رسه که منطقی به نظر میاد، با این حال چیزهایی هستن که منو دور می‌کنن و نمی‌دونم چطور باید همه‌چی رو مدیریت کنم. بزرگ‌ترین چالش من با چیزهای غیرقابل دیدنه. همش به خودم می‌گم که ایمان دارم، اما عمیقاً احساس می‌کنم که دارم به خودم دروغ می‌گم. نمی‌تونم به بهشت یا جهنم تصویری بدم که منو قانع کنه. علاوه بر اون، دروناً حس نمی‌کنم دلیل یا عقیده‌ای برای ایمان داشتن داشته باشم. این نیست که دارم به خاطر راحتی اعتقادات رو انتخاب می‌کنم؛ فقط در زندگیم مدارک قانع‌کننده‌ای نمی‌بینم. من از نظر تحصیلی خیلی شجاع نیستم و نمی‌تونم به راحتی چیزی رو قبول کنم چون کسی بهم گفته. من همچنین مشکلاتی در اعتماد به مردم دارم، که این خودش مشکله و نمی‌خوام اینجا بهش بپردازم. دلم می‌خواد قرآن رو درست بخونم، اما به سختی وقت دارم. از وقتی که بیدار می‌شم تا وقتی که افتاده‌ام کار می‌کنم، و حتی نمی‌تونم ده دقیقه در روز برای نشستن و خوندن پیدا کنم. بسیار از رفتن به جهنم می‌ترسم و به همون اندازه از اینکه بعد از مرگ هیچ چیزی نباشه. می‌دونم که فقط به خاطر ترس ایمان آوردن، مثل شرط بندی پاسکال، از نظر اسلامی ایده‌آل نیست، اما تنها چیزی که منو نگه داشته همین ترسه. این‌که می‌دونم این یک پایه ضعیفه، منو بیشتر گم کرده. متاسفم که اینقدر طولانی شد. دارم سعی می‌کنم از انجام چیزی غیرمعمول جلوگیری کنم و امیدوارم شاید کسی مشورت ملایم بده یا منو به سمت قدم‌های کوچک و عملی برای دوباره وصل شدن به ایمان هدایت کنه.