من برای احساس پشیمانی از اشتباهاتم تقلا می‌کنم

السلام علیکم. صحبت کردن در مورد این موضوع سخت است، ولی واقعاً به نصیحت نیاز دارم. من مدت طولانی است که با یک عادت بد مشخصی دست و پنجه نرم می‌کنم، از زمانی که واقعاً کوچک بودم. با این که ابتدا با دین پرورش نیافتم، الحمدللّه بعداً اسلام را یافتم. می‌دانم این اعمال مرا از راه الله دور می‌کنند. حتی در این ماه مبارک رمضان هم آسان نبوده است. بعد از افتادن در این گناه، اغلب احساس خستگی و تنبلی می‌کنم که نماز فجر و ظهر را به وقت نخوانم چون اول باید غسل کنم. در نهایت وقت را در بستر تلف می‌کنم تا این که بالاخره خودم را جمع و جور می‌کنم. بخش ترسناک این است که دیگر آن احساس گناهی را که باید حس کنم، حس نمی‌کنم. گاهی، دقیقاً قبل از انجامش، به یاد می‌آورم که الله مرا می‌بیند، ولی باز هم ادامه می‌دهم. سال گذشته، توانستم نه ماه پی در پی متوقفش کنم، سبحان الله، اما بعد رشته را گسستم و حتی نمی‌دانم چرا. برای درک بهتر، دو سال پیش ویپینگ را ترک کردم، الحمدللّه. حالا، نزدیک است ۱۹ ساله شوم، و گاهی به ازدواج فکر می‌کنم فقط برای این که یک مجرای حلال داشته باشم و بالاخره برای همیشه این کار را متوقف کنم، حتی واقعاً برای عشق نه، که احساس خودخواهانه‌ای است. احساس می‌کنم که مدام انجام این گناه و قضای نماز باعث سخت شدن قلبم می‌شود، و به همین دلیل است که احساس گناه کمرنگ می‌شود. والله، برای توقف همه‌چیز را امتحان کرده‌ام. فقط نمی‌دانم دیگر چه کار کنم.