یک والد مسلمان باید چطور با فرزندش که از اسلام خارج می‌شود، طبق قرآن برخورد کند؟

من یه زن غیرمسلمانم و با یه مرد مسلمان در مورد اینکه اگه ازدواج کنیم چطور بچه‌ها رو بزرگ کنیم حرف می‌زدم. وقتی اول با هم آشنا شدیم، اون خیلی پایبند دینش نبود-زیاد نماز نمی‌خوند، هر چیزی می‌خورد و روابط قبلی هم داشت. اما این اواخر خیلی به اسلام متعهد شده، که من کاملاً احترام می‌ذارم. من حتی باهاش به مسجد می‌رم و جاهای حلال برای غذا خوردن پیدا می‌کنم، هیچ مشکلی هم ندارم. مسئله از وقتی شروع شد که در مورد بچه‌های آینده‌مون حرف زدیم. اون گفت که اگه یکی از بچه‌هامون وقتی بزرگ شد از اسلام خارج بشه، یه جورایی ازش فاصله می‌گیره. هنوزم اگه توی دردسر واقعی باشن کمکشون می‌کنه، اما یه رابطه نزدیک عادی دیگه وجود نداره. همچنین گفت که دختر باید با یه مرد مسلمان ازدواج کنه، و اگه نکنه، از ازدواجش حمایت نمی‌کنه یا حتی به عروسیش نمی‌ره. من فقط سعی می‌کنم بفهمم: آیا توی قرآن چیزی هست که به والد مسلمان بگه از فرزندی که اسلام رو ترک می‌کنه فاصله بگیره؟ من قرآن و بعضی توضیحاش رو می‌خوندم، اما خیلی آگاه نیستم. آیه‌هایی پیدا می‌کنم که به نظر می‌رسه چیزای مختلفی می‌گن. مثلاً قرآن 31:15 به مسلمونا می‌گه با والدین غیرمسلمان مهربون و عادل باشن، پس من در مورد وضعیت برعکسش فکر می‌کنم. قرآن 47:22-23 واقعاً قطع کردن رابطه خانوادگی رو محکوم می‌کنه. اما بعد قرآن 58:22 در مورد این حرف می‌زنه که مؤمنان به کسایی که با خدا مخالفت می‌کنن محبت نداشته باشن، حتی اگه خانواده باشن، و بعضی علما این رو به فاصله گرفتن تفسیر می‌کنن. من گیجم که آیا فرقی بین دوست نداشتن تصمیم یه عضو خانواده برای ترک اسلام و واقعاً از نظر عاطفی قطع رابطه کردن هست. آیا یه والد می‌تونه همچنان با بچه‌اش رابطه عاشقانه داشته باشه در حالی که با انتخابش موافق نیست؟ فقط سعی می‌کنم نظر اون رو بفهمم و ببینم اسلام واقعاً چی می‌گه.