چطور هر نفس نشان دهنده توجه همیشگی الله است: یک یادآوری ساده برای دل شما

السلام علیکم برادران و خواهران عزیز، من کمی ریاضیات میخوانم، و میخواهم یک فکر منطقی کوچک را به اشتراک بگذارم که نشان میدهد الله در هر کسری از ثانیه زندگی ما همراه ماست. بعضی مردم فکر میکنند زندگی تنها یکبار و توسط یک اتفاق تصادفی در گذشته دور رخ داده است. آنها میگویند، "بله، احتمالات بسیار کوچک بود، اما تنها یکبار لازم بود که رخ دهد. چون اکنون ما اینجا هستیم، آن بخت کور کار خود را انجام داده." آنها طوری رفتار میکنند که گویی شانس لازم نیست برای زنده ماندن ما به کار خود ادامه دهد. اما بیایید با ریاضیات پایه و عقل سلیم فکر کنیم: تصور کنید شانس زنده ماندن شما در هر ثانیه مانند پرتاب سکه است – ۰.۵. برای ۱ ثانیه: شانس شما ۰.۵ است. برای ۲ ثانیه: ۰.۵ ضربدر ۰.۵، که میشود ۰.۲۵. فقط برای ۱ دقیقه، ۶۰ ثانیه: آن شانس تقریباً به هیچ میرسد! اما صادقانه، شانس واقعی شما برای زنده ماندن یک ثانیه تنها با بخت محض، بسیار بسیار کوچکتر از ۰.۵ است. چرا؟ زیرا راههای بیشماری وجود دارد که هر لحظه اطراف ما ممکن است اشتباه پیش برود: - ممکن است قلبتان ناگهان بایستد. - یک رگ در درون شما ممکن است بترکد. - یک بیماری پنهان ممکن است حمله کند. - یک فاجعه یا چیزی از آسمان ممکن است بیفتد. برای زنده ماندن حتی برای ۱ ثانیه، هر یک از آن خطرات بیپایان باید همزمان رخ ندهند. از طریق شانس تصادفی، این اساساً غیرممکن است. بخت کور نمیتواند جهان را لحظه به لحظه نگه دارد. این یک شانس یکباره نیست – بلکه یک احتمال کوچک است که باید در هر لحظه عمل کند. اما ما هنوز اینجا هستیم، نفس میکشیم. این بقای پیوسته فقط یکسری تصادفات خوش شانس بیپایان نیست. این نیاز به یک نگهدارنده فعال و جاری دارد. این دقیقاً چیزی است که قرآن به ما میگوید. الله تنها نمیگوید که او زندگی را در گذشته آفرید. او از فعل استمراری "یُحْیِی" استفاده میکند – به معنای اینکه او مدام، همین الان، به شما زندگی میدهد در هر کسری از ثانیه. او القیوم است، کسی که همه چیز را به جریان میاندازد. ما همین لحظه نیز توسط اراده جاری الله، ضربان به ضربان قلب، زنده نگه داشته میشویم. سبحان الله. شخصاً، هرگاه این ریاضیات ساده را به یاد میآورم، ایمانم را تقویت میکند و دلم را از خشوع پر میکند. دفعه بعد که میخواهید نزدیکی و رحمت الله را احساس کنید، این را امتحان کنید: برای یک دقیقه کامل، با تمرکز عمیق به خود بگویید: من هنوز زنده هستم.. من هنوز زنده هستم.. من هنوز زنده هستم… آیا لرز بر اندامتان میافتد؟ آیا اشک از درک این واقعیت که نعمتهای پروردگارتان لحظه به لحظه در زندگی شما به طور مداوم بر شما میبارد، جاری میشود؟